98. Bejine · ajete 2–4

رَسُولٞ مِّنَ ٱللَّهِ يَتۡلُواْ صُحُفٗا مُّطَهَّرَةٗ

Resulun minel-lahi jetlu suhufæn mutehhereten

I dërguari prej All-llahut, që lexon fletë të pastra,

فِيهَا كُتُبٞ قَيِّمَةٞ

Fiha kutubun kajjimetun

Në të cilat ka vetëm dispozita të drejta.

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ

We ma teferrekal-ledhine ‘utul-kitabe ‘illa min ba’di ma xha’et/humul-bejjinetu

Dhe ata të cilëve u është dhënë libri, nuk u ndanë vetëm pasi që u erdhi argumenti.