99. Zelzele · ajete 3–7

وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا

We kalel-’insanu ma leha

Dhe njeriu të thotë: "Ç'ka kjo (që bën këtë dridhje)?"

يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا

Jewme’idhin tuheddithu ‘ehbareha

Atë ditë ajo i rrëfen tregimet e veta,

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا

Bi’enne rebbeke ‘ewha leha

Ngase Zoti yt e ka urdhëruar atë.

يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ

Jewme’idhin jesduru en-nasu ‘eshtatæn lijurew ‘a’malehum

Atë ditë njerëzit shfaqen të ndarë në grupe që të shpërblehen për veprat e tyre.

فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ

Femen ja’mel mithkale dherretin hajræn jerehu

E kush punoi ndonjë të mirë, që peshon sa grimca, atë do ta gjejë.