104. Humeze · ajete 1–7

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ

Wejlun likulli humezetin lumezetin

Mjerë për secilin që ofendon e përqesh (njerëzit),

ٱلَّذِي جَمَعَ مَالٗا وَعَدَّدَهُۥ

el-Ledhi xheme’a malæn we ‘addedehu

Që ka tubuar pasuri dhe që atë e ruan të mos i pakësohet.

يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ

Jehsebu ‘enne malehu ‘ehledehu

E mendon se pasuria e tij do ta bëjë të përjetshëm.

كـَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ

Kella lejunbedhenne fil-hutemeti

Jo, të mos mendojë ashtu! Se ai patjetër do të hidhet në Hutame.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ

We ma ‘edrake mal-hutemetu

E çka din ti se ç'është Hutame?

نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ

Naru Ellahil-mukadetu

Është zjarri i All-llahut i ndezur fort.

ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ

Elleti tetteli’u ‘alel-’ef’ideti

Që depërton deri në loçkë të zemrës.