← Kthehu te rezultatet për „nje koken qe mban shtate kallinj“

12. Jusuf · Ajeti 110

سورة يوسف
Përkthimi Sherif Ahmeti
110

حَتَّىٰٓ إِذَا ٱسۡتَيۡـَٔسَ ٱلرُّسُلُ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ كُذِبُواْ جَآءَهُمۡ نَصۡرُنَا فَنُجِّيَ مَن نَّشَآءُۖ وَلَا يُرَدُّ بَأۡسُنَا عَنِ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

Transliterim Hetta ‘idha estej’ese er-rusulu we dhennu ‘ennehum kad kudhibu xha’ehum nesruna fenuxhxhije men nesha’u we la jureddu be’suna ‘anil-kawmil-muxhrimine

(nuk dërguam tjetër vetëm burra e ndihma u vonua) Derisa të dërguarit gati e humbnin shpresën (se do t'i besojë populli), dhe menduan se u përgënjeshtruan (pse ende nuk i kapi dënimi), atëherë u erdhi atyre (të dërguarve) ndihma Jonë. Ne e shpëtuam atë që deshëm. E dënimi Ynë kundër popullit idhujtar nuk zbrapset.

Mus'haf Gabim?

+ Shto ajetin tjetër