15. Hixhr · ajete 74–77

سورة الحجر
74

فَجَعَلۡنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن سِجِّيلٍ

Fexhe’alna ‘alijeha safileha we ‘emterna ‘alejhim hixhareten min sixhxhilin

Dhe duke e përmbysur anën e lartë të qytetit poshtë, Ne e përmbysëm dhe lëshuam mbi ta shi (të dheut të pjekur në xhehennem) si gurë.

75

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّلۡمُتَوَسِّمِينَ

‘Inne fi dhalike le’ajatin lilmutewessimine

Në atë (ngjarje), vërtet ka argumente për ata që mendojnë.

76

وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٖ مُّقِيمٍ

We ‘inneha lebisebilin mukimin

Dhe se ato (vendbanime të shkatërruara) ende janë të dukshme pranë rrugës.

77

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ

‘Inne fi dhalike le’ajeten lilmu’uminine

Për ata që besojnë, ka fakte në të.*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Pas përshkrimit të gjendjes së mëkatarëve e zullumqarëve në xhehenem, në këto ajete përshkruhet gjendja e fatbardhëve në xhenete plot burime e kënaqësi të tjera, e të pastruar prej veseve si: smirës, zilisë, ironisë etj., ata jetojnë pa brenga si vëllezër të dashur mes tyre. Përveç asaj, se ata nuk kanë përse të mundohen e të lodhen, nuk kanë as frikë se do të dalin prej aty, ose do të vdesin aty janë përjetë. Populli i Lutit ishte një ndër popujt më të shëmtuar në sjellje. Kishin sjellje të vrazhdë e shtazarake. Thuhet se Luti u largua vetëm me dy bijat e veta, ndërsa të gjithë të tjerët u shkatërruan. Luti u urdhërua të ecë pas bijave, që ato të mos frikësohen prej ndonjë sulmi. U urdhëruan të shkojnë drejt Shamit e në vendin ku ishte Ibrahimi a.s.