15. Hixhr

سورة الحجر 99 ajete
Hape si Mus'haf
Opsionet
Përkthimi Sherif Ahmeti
Përkthimi i dytë asnjë

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ

Xhuzi 14
1

الٓرۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ وَقُرۡءَانٖ مُّبِينٖ

‘Elif-lam-ra tilke ‘ajatul-kitabi we kur’anin mubinin

Elif, Lam, Ra. Këto janë ajetet e librit, të Kur'anit të plotkuptueshëm.

2

رُّبَمَا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡ كَانُواْ مُسۡلِمِينَ

Rubema jeweddul-ledhine keferu lew kanu muslimine

Ata që nuk besuan, shpeshherë do të kishin dëshiruar të kishin qenë muslimanë.

3

ذَرۡهُمۡ يَأۡكُلُواْ وَيَتَمَتَّعُواْ وَيُلۡهِهِمُ ٱلۡأَمَلُۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ

Dherhum je’kulu we jetemetta’u we julhihimul-’emelu fesewfe ja’lemune

Lëri (Muhammed) ata, të hanë, të dëfrehen dhe t'i preokupojë shpresa (se do të jetojnë shumë), e më vonë do të kuptojnë.

4

وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٞ مَّعۡلُومٞ

We ma ‘ehlekna min karjetin ‘illa we leha kitabun ma’lumun

Ne nuk kemi shkatërruar asnjë fshat (vendbanim) ndryshe vetëm në afatin e tij të caktuar.

5

مَّا تَسۡبِقُ مِنۡ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسۡتَـٔۡخِرُونَ

Ma tesbiku min ‘ummetin ‘exheleha we ma jeste’hirune

Asnjë popull nuk mund ta shpejtojë afatin e vet e as ta shtyjë për më vonë.

6

وَقَالُواْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِي نُزِّلَ عَلَيۡهِ ٱلذِّكۡرُ إِنَّكَ لَمَجۡنُونٞ

We kalu ja ‘ejjuhal-ledhi nuzzile ‘alejhi edh-dhikru ‘inneke lemexhnunun

Dhe ata thanë: "O ti që t'u shpall përkujtimi (Kur'ani), me të vërtetë ti je i çmendur!"

7

لَّوۡمَا تَأۡتِينَا بِٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

Lew ma te’tina bil-mela’iketi ‘in kunte mine es-sadikine

Përse nuk na erdhe me engjëj (që të vërtetojnë) nëse je i sinqertë?

8

مَا نُنَزِّلُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَمَا كَانُوٓاْ إِذٗا مُّنظَرِينَ

Ma nunezzilul-mela’ikete ‘illa bil-hekki we ma kanu ‘idhæn mundherine

Ne nuk i dërgojmë engjëjt (u përgjigjet Zoti) ndryshe vetëm kur duhet (kur e kërkon urtësia e Zotit) dhe atëherë ata nuk afatizohen.

9

إِنَّا نَحۡنُ نَزَّلۡنَا ٱلذِّكۡرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ

‘Inna nehnu nezzelna edh-dhikre we ‘inna lehu lehafidhune

Ne me madhërinë Tonë e shpallëm Kur'anin dhe Ne gjithsesi jemi mbrojtës të tij.

10

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ فِي شِيَعِ ٱلۡأَوَّلِينَ

We lekad ‘erselna min kablike fi shija’il-’ewweline

Ne përpara teje kemi dërguar të dërguar në grupet e popujve të hershëm.

11

وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ

We ma je’tihim min resulin ‘illa kanu bihi jestehzi’une

E atyre nuk u erdhi asnjë nga të dërguarit, e të mos talleshin me të.

12

كَذَٰلِكَ نَسۡلُكُهُۥ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

Kedhalike neslukuhu fi kulubil-muxhrimine

Ja kështu e fusim atë në zemrat e kriminelëve (mosbesimin - talljen).

13

لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ وَقَدۡ خَلَتۡ سُنَّةُ ٱلۡأَوَّلِينَ

La ju’uminune bihi we kad halet sunnetul-’ewweline

Ata nuk e besojnë atë (Kur'anin). Po ligji (i dënimit) ndaj popujve më të hershëm tashmë është i provuar (se si i shkatërroi Zoti).

14

وَلَوۡ فَتَحۡنَا عَلَيۡهِم بَابٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَظَلُّواْ فِيهِ يَعۡرُجُونَ

We lew fetehna ‘alejhim babæn mine es-sema’i fedhellu fihi ja’ruxhune

Edhe sikur Ne t'u hapnim atyre një derë në qiell dhe të ngjiteshin vazhdimisht lart në të (e t'i shihnin engjëjt e fshehtësitë).

15

لَقَالُوٓاْ إِنَّمَا سُكِّرَتۡ أَبۡصَٰرُنَا بَلۡ نَحۡنُ قَوۡمٞ مَّسۡحُورُونَ

Lekalu ‘innema sukkiret ‘ebsaruna bel nehnu kawmun meshurune

Ata gjithqysh do të thonin: "Neve na janë ndalë sytë (të pamurit). Jo, ne jemi njerëz të magjepsur".*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Në këto ajete është përmendur emri: libër (kitab), dhikër (përkujtim), që ka si qëllim Kuranin. Ata që mohuan të vërtetën e ardhur nga Zoti, që e mohuan Kuranin dhe Muhamedin a.s., do të pendohen në këtë botë dhe në botën tjetër, përse nuk e pranuan Fenë Islame. Idhujtarët mekas u penduan, kur e përjetuan triumfin e muslimanëve dhe lakmuan të kishin qenë edhe ata muslimanë. Por lakmia për të qenë musliman do të jetë më e
16

وَلَقَدۡ جَعَلۡنَا فِي ٱلسَّمَآءِ بُرُوجٗا وَزَيَّنَّٰهَا لِلنَّٰظِرِينَ

We lekad xhe’alna fi es-sema’i buruxhæn we zejjennaha lilnnadhirine

Ne, në qiell kemi krijuar galaksione yjesh dhe atë (qiellin) e kemi zbukuruar për ata që e shikojnë me vëmendje.

17

وَحَفِظۡنَٰهَا مِن كُلِّ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٍ

We hefidhnaha min kulli shejtanin rexhimin

Dhe atë (qiellin) e kemi ruajtur prej çdo djalli të mallkuar.

18

إِلَّا مَنِ ٱسۡتَرَقَ ٱلسَّمۡعَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ مُّبِينٞ

‘Illa meni estereka es-sem’a fe’etbe’ahu shihabun mubinun

Përveç atij që vjedh (përgjon) çka dëgjohet, po edhe atë e kapë ylli i zjarrtë (e djeg).

19

وَٱلۡأَرۡضَ مَدَدۡنَٰهَا وَأَلۡقَيۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ شَيۡءٖ مَّوۡزُونٖ

Wel-’erde medednaha we ‘elkajna fiha rewasije we ‘enbetna fiha min kulli shej’in mewzunin

E tokën e kemi shtruar dhe në të kemi vuar kodra dhe kemi bërë që në të të mbijnë bimë të caktuara të të gjitha llojeve.*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Pas përshkrimit të shkatërrimit të trupave qiellorë përmendet trazimi i varreve, që ka si qëllim ngritjen e njerëzve prej tyre, daljen në sipërfaqe. Atëbotë gjithkush do ta dijë, se çfarë punësh të mira ka bërë dhe çfarë tradita të mira ka lënë pas, për të cilat do të shpërblehet. Po kështu vlen edhe për punën dhe traditën e keqe të lënë pas. Njeriut i thuhet: si u mashtrove e nuk e falënderove Zotin tënd, që është Bujar e Mëshirues, por është edhe ndëshkues i rreptë ndaj kundërshtarëve. A thua djalli të mashtroi duke të thënë: puno keq sa të duash, se Zoti është Mëshirues, apo nuk besove fare në këtë ditë. A nuk e dite, se engjëjt shënojnë çdo vepër tënden, e sot të mirët janë në xhenet, e të këqijtë në xhehenem dhe askush nuk ka gjë në dorë pos Allahut. Falënderoj Allahun e Madhëruar!
20

وَجَعَلۡنَا لَكُمۡ فِيهَا مَعَٰيِشَ وَمَن لَّسۡتُمۡ لَهُۥ بِرَٰزِقِينَ

We xhe’alna lekum fiha ma’ajishe we men lestum lehu birazikine

Dhe Ne ju krijuam juve në te jetesën (mjetet për jetë) e edhe atyre për të cilët ju nuk jeni furnizues.

21

وَإِن مِّن شَيۡءٍ إِلَّا عِندَنَا خَزَآئِنُهُۥ وَمَا نُنَزِّلُهُۥٓ إِلَّا بِقَدَرٖ مَّعۡلُومٖ

We ‘in min shej’in ‘illa ‘indena haza’inuhu we ma nunezziluhu ‘illa bikaderin ma’lumin

E nuk ka asnjë send që të mos ta ketë burimin te Ne, po Ne nuk e japim atë ndryshe vetëm sipas një mase të caktuar (të nevojshme).

22

وَأَرۡسَلۡنَا ٱلرِّيَٰحَ لَوَٰقِحَ فَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَسۡقَيۡنَٰكُمُوهُ وَمَآ أَنتُمۡ لَهُۥ بِخَٰزِنِينَ

We ‘erselna er-rijahe lewakihe fe’enzelna mine es-sema’i ma’en fe’eskajnakumuhu we ma ‘entum lehu bihazinine

Ne i lëshojmë erërat mbarësuese, e nga qielli (retë) lëshojmë shi dhe atë ua japim ta pini, e ju nuk mund ta ruani atë.

23

وَإِنَّا لَنَحۡنُ نُحۡيِۦ وَنُمِيتُ وَنَحۡنُ ٱلۡوَٰرِثُونَ

We ‘inna lenehnu nuhji we numitu we nehnul-warithune

Ne, vërtet jemi që japim jetë e vdekje dhe Ne jemi trashëgues (të qiejve e tokës).

24

وَلَقَدۡ عَلِمۡنَا ٱلۡمُسۡتَقۡدِمِينَ مِنكُمۡ وَلَقَدۡ عَلِمۡنَا ٱلۡمُسۡتَـٔۡخِرِينَ

We lekad ‘alimnal-mustekdimine minkum we lekad ‘alimnal-muste’hirine

S'ka dyshim se Ne e dimë për ata që ishin para jush dhe edhe për ata që vijnë pas.

25

وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحۡشُرُهُمۡۚ إِنَّهُۥ حَكِيمٌ عَلِيمٞ

We ‘inne rebbeke huwe jehshuruhum ‘innehu hekimun ‘alimun

E Zoti yt është Ai që i tubon të gjithë ata (të kaluarit e të ardhshmit), vërtet Ai është shumë i urtë, shumë i dijshëm.

26

وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٖ مِّنۡ حَمَإٖ مَّسۡنُونٖ

We lekad haleknal-’insane min selsalin min heme’iin mesnunin

Ne krijuam njeriun nga balta e argjilit, të zi e të prishur (me erë të keqe)? (të formuar-të trajtuar-mesnun).

27

وَٱلۡجَآنَّ خَلَقۡنَٰهُ مِن قَبۡلُ مِن نَّارِ ٱلسَّمُومِ

Wel-xhanne haleknahu min kablu min nari es-semumi

E xhinët i krijuam më parë nga zjarri, nga flaka e fortë.

28

وَإِذۡ قَالَ رَبُّكَ لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِنِّي خَٰلِقُۢ بَشَرٗا مِّن صَلۡصَٰلٖ مِّنۡ حَمَإٖ مَّسۡنُونٖ

We ‘idh kale rebbuke lilmela’iketi ‘inni halikun besheræn min selsalin min heme’iin mesnunin

Dhe (përkujto) kur Zoti yt engjëjve u tha: "Unë po krijoj njeriun nga balta e tharë, e zezë e me erë."

29

فَإِذَا سَوَّيۡتُهُۥ وَنَفَخۡتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُۥ سَٰجِدِينَ

Fe’idha sewwejtuhu we nefehtu fihi min ruhi feka’u lehu saxhidine

E kur ta përsosë atë (në formën e njeriut) dhe t'i japë atij shpirtin që është krijesë Imja, atëherë ju bini atij në sexhde".*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Zoti xh. sh. betohet në disa krijime, që kanë një rëndësi të madhe, sepse përmes tyre duket fuqia e pakufishme dhe mjeshtëria e përsosur e Zotit të Madhërishëm: yjet që së bashku me diellin udhëtojnë, ditën sikur tërhiqen dhe fshihen, e natën ndriçojnë, nata që ia beh me atë errësirën e vet të lehtë në fillim e derisa ngryset plotësisht. Pas errësirës së natës ferku i agimit sikur shkrep dhe vjen duke u shtuar drita. Betohet se Kurani fjalë e Zotit sjellë te Muhamedi a.s. përmes Xhibrilit, e ai gëzon një pozitë të lartë te Zoti, dhe është i nderuar e i respektuar prej engjëjve më të lartë, është i fuqishëm dhe besnik i sigurt. Muhamedi a.s. e ka parë atë lart në horizont nga lind dielli dhe prej tij e ka pranuar Kuranin, e nuk është i marrë, siç thoshin idhujtarët e nuk është i atillë, që lë mangut diçka nga shpallja e të mos ua lexojë e kumtojë. Pra, nuk është fjalë e djallit, por më kot, se ju e keni humbur rrugën. Kurani është këshillë për të gjithë ata që dëshirojnë të drejtohen në rrugë të drejtë, por edhe orientimi është me ndihmën e Zotit të gjithësisë. Falënderoj Allahun e Madhëruar!
30

فَسَجَدَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ كُلُّهُمۡ أَجۡمَعُونَ

Fesexhedel-mela’iketu kulluhum ‘exhma’une

Të gjithë engjëjt tok, bënë sexhde.

31

إِلَّآ إِبۡلِيسَ أَبَىٰٓ أَن يَكُونَ مَعَ ٱلسَّٰجِدِينَ

‘Illa ‘iblise ‘eba ‘en jekune me’a es-saxhidine

Përpos Iblisit. Ai refuzoi të jetë me ata që bënë sexhde?

32

قَالَ يَٰٓإِبۡلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ ٱلسَّٰجِدِينَ

Kale ja ‘iblisu ma leke ‘ella tekune me’a es-saxhidine

Ai tha: "O Iblis, ç'është ajo që ti të mos jeshë me ata që bënë sexhde?"

33

قَالَ لَمۡ أَكُن لِّأَسۡجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقۡتَهُۥ مِن صَلۡصَٰلٖ مِّنۡ حَمَإٖ مَّسۡنُونٖ

Kale lem ‘ekun li’sxhude libesherin halektehu min selsalin min heme’iin mesnunin

Ai tha: "Nuk është për mua t'i bëjë sexhde një njeriu që e krijove nga balta e tharë, e zezë e me erë".

34

قَالَ فَٱخۡرُجۡ مِنۡهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٞ

Kale fahruxh minha fe’inneke rexhimun

(All-llahu) tha: "Dil pra prej aty, ti qofsh i mallkuar!"

35

وَإِنَّ عَلَيۡكَ ٱللَّعۡنَةَ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلدِّينِ

We ‘inne ‘alejkel-la’nete ‘ila jewmi ed-dini

"Vërtet, mallkimi kundër teje qoftë deri në ditën e gjykimit".

36

قَالَ رَبِّ فَأَنظِرۡنِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ

Kale rabbi fe’endhirni ‘ila jewmi jub’athune

(Iblisi) Tha: "Zoti im, më jep pra afat deri në ditën kur ata (njerëzit) të ringjallen!"

37

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلۡمُنظَرِينَ

Kale fe’inneke minel-mundherine

(Zoti) Tha: "Ti je prej të afatizuarve,"

38

إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡوَقۡتِ ٱلۡمَعۡلُومِ

‘Ila jewmil-wektil-ma’lumi

"deri në kohën e ditës së caktuar".

39

قَالَ رَبِّ بِمَآ أَغۡوَيۡتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَأُغۡوِيَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ

Kale rabbi bima ‘egwejteni le’uzejjinenne lehum fil-’erdi we le’ugwijennehum ‘exhma’ine

(Iblisi) Tha: "Zoti im, për shkak se më përzure (më largove), unë do t'ua zbukuroj (të këqijat) atyre sa të jenë në tokë (në këtë botë) dhe të gjithë ata do t'i largoj nga rruga e drejtë!"

40

إِلَّا عِبَادَكَ مِنۡهُمُ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

‘Illa ‘ibadeke minhumul-muhlesine

Përveç robërve të Tu, të cilët i ke bërë të sinqertë.

41

قَالَ هَٰذَا صِرَٰطٌ عَلَيَّ مُسۡتَقِيمٌ

Kale hadha siratun ‘alejje mustekimun

(Madhëria e Tij) Tha: "Kjo është rruga Ime e drejtë (e qartë)".

42

إِنَّ عِبَادِي لَيۡسَ لَكَ عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنٌ إِلَّا مَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡغَاوِينَ

‘Inne ‘ibadi lejse leke ‘alejhim sultanun ‘illa meni ettebe’ake minel-gawine

Se ti ndaj robërve të Mi (të sinqertë) nuk ke kurrfarë force (as fizike as mendore), përveç atyre të humburve që vijnë pas teje.

43

وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوۡعِدُهُمۡ أَجۡمَعِينَ

We ‘inne xhehenneme lemew’iduhum ‘exhma’ine

E s'ka dyshim se xhehennemi është vendpremtimi i të gjithë atyre.

44

لَهَا سَبۡعَةُ أَبۡوَٰبٖ لِّكُلِّ بَابٖ مِّنۡهُمۡ جُزۡءٞ مَّقۡسُومٌ

Leha seb’atu ‘ebwabin likulli babin minhum xhuz’un meksumun

Ai (xhehennemi) i ka shtatë dyer, çdonjëri prej tyre ka shtegun (derën) e caktuar (nëpër të cilën do të hyjë).*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Në këto disa ajete flitet për urtësinë dhe fuqinë e pakufishme të Zotit, që manifestohet në krijimin e gjithësisë, në krijimin e trupave qiellorë dhe në tokë. Përmendet brezi rrethor i dymbëdhjetë yjësisë, që është i mbrojtur, dhe çdo përpjekje e xhinëve për të depërtuar më thellë, goditet me yll të zjarrtë. Tokën ua kemi bërë të përshtatshme për jetë, duke mundësuar që në të të mbijnë lloje të ndryshme bimësh prej nga ushqehen. Furnizimi i çdo gjallese është prej Zotit, pse çdo send është i nxitur prej Tij, e në masë të nevojshme. Erërat janë bartëse të reve, të shiut dhe të bimëve, sepse ato i nxisin retë, i tubojnë, i shpërndajnë dhe prej tyre lëshohet shiu, e te bimët bartin pluhurin e luleve prej njërës në tjetrën dhe ashtu ato formojnë frutat. Madje ligjet e caktuara të Zotit kanë bërë të mundur, që një pjesë e ujit të ruhet në tokë e të përdoret sipas nevojës. Njeriu është krijuar prej dheut të lagur, që është baltë, e pasi është terur balta ka marrë ngjyrë të errët dhe erë. Exhinët janë të krijuar prej zjarrit dhe janë para njeriut. Melaiket ishin urdhëruar t’i bëjnë sexhde Ademit menjëherë pasi Zoti e përsos atë në fizionomi
45

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ

‘Innel-muttekine fi xhennatin we ‘ujunin

E ata, të cilët iu ruajtën (mosbesimit dhe punëve të këqija) janë në xhennete e mes burimeve.

46

ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَٰمٍ ءَامِنِينَ

Edhuluha biselamin ‘aminine

(u thuhet) Hyni në to, të shpëtuar (prej çdo të keqeje) të siguruar (nga vdekja).

47

وَنَزَعۡنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنۡ غِلٍّ إِخۡوَٰنًا عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ

We neza’na ma fi sudurihim min gillin ‘ihwanæn ‘ala sururin mutekabiline

Ne kemi hequr prej zemrave të tyre çfarëdo urrejtje, e ata në mbështetëse qëndrojnë ballë për ballë njëri-tjetrit duke qenë të vëllazëruar.

48

لَا يَمَسُّهُمۡ فِيهَا نَصَبٞ وَمَا هُم مِّنۡهَا بِمُخۡرَجِينَ

La jemessuhum fiha nesebun we ma hum minha bimuhrexhine

Ata aty nuk i godet kurrfarë lodhje dhe nuk do të nxirren kurrë prej tij.

49

۞ نَبِّئۡ عِبَادِيٓ أَنِّيٓ أَنَا ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ

Nebbi’ ‘ibadi ‘enni ‘enal-gafuru er-Rehimu

Njoftoi robërit e Mi se vërtet Unë jam Ai që fal shumë dhe mëshirues i madh.

50

وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ ٱلۡعَذَابُ ٱلۡأَلِيمُ

We ‘enne ‘adhabi huwel-’adhabul-’elimu

Po (njoftoji) se edhe dënimi Im është ai dënim i dhembshëm.

51

وَنَبِّئۡهُمۡ عَن ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ

We nebbi’hum ‘an dejfi ‘ibrahime

E njoftoi edhe për musafirët e Ibrahimit.

52

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمٗا قَالَ إِنَّا مِنكُمۡ وَجِلُونَ

‘Idh dehalu ‘alejhi fekalu selamæn kale ‘inna minkum wexhilune

Kur ata hynë tek ai dhe thanë: "Selamen - e përshëndetën, e ai (Ibrahimi) tha: "Ne po frikësohemi prej jush!"

53

قَالُواْ لَا تَوۡجَلۡ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ

Kalu la tewxhel ‘inna nubeshshiruke bigulamin ‘alimin

Ata i thanë: "Mos u frikëso, ne po të marrim myzhde për një djalë të zgjuar!"

54

قَالَ أَبَشَّرۡتُمُونِي عَلَىٰٓ أَن مَّسَّنِيَ ٱلۡكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ

Kale ‘ebeshshertumuni ‘ala ‘en messenijel-kiberu febime tubeshshirune

Ai (Ibrahimi) tha: "A më merrni myzhde kur më ka kapur mua pleqëria? Me çka po më përgëzoni ju?"

55

قَالُواْ بَشَّرۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡقَٰنِطِينَ

Kalu beshshernake bil-hekki fela tekun minel-kanitine

Ata thanë: "Ne të morëm myzhde me atë që është e sigurt e ti mos u bën i pashpresë!"

56

قَالَ وَمَن يَقۡنَطُ مِن رَّحۡمَةِ رَبِّهِۦٓ إِلَّا ٱلضَّآلُّونَ

Kale we men jeknetu min rehmeti rabbihi ‘illa ed-dallune

Tha: "Askush nuk e humbë shpresën në mëshirën e Zotit të vet, përveç atyre që janë të humbur".

57

قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ

Kale fema hatbukum ‘ejjuhal-murselune

Tha: "E çka është pra çështja e juaj, o të dërguar?"

58

قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٖ مُّجۡرِمِينَ

Kalu ‘inna ‘ursilna ‘ila kawmin muxhrimine

Ata thanë: "Ne jemi dërguar te një popull i prishur!"

59

إِلَّآ ءَالَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمۡ أَجۡمَعِينَ

‘Illa ‘ale lutin ‘inna lemunexhxhuhum ‘exhma’ine

Me përjashtim të familjes së Lutit. Ata do t'i shpëtojmë që të gjithë.

60

إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ قَدَّرۡنَآ إِنَّهَا لَمِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ

‘Illa emre’etehu kadderna ‘inneha leminel-gabirine

Përpos gruas së tij. Ne kemi vendosur ajo të mbetet me ata të dënuarit (All-llahu ka vendosur).

61

فَلَمَّا جَآءَ ءَالَ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلُونَ

Felemma xha’e ‘ale lutinl-murselune

E kur i erdhën familjes së Lutit të dërguarit,

62

قَالَ إِنَّكُمۡ قَوۡمٞ مُّنكَرُونَ

Kale ‘innekum kawmun munkerune

Ai (Luti) tha: "Ju jeni njerëz të panjohur (nuk ju njoh)!"

63

قَالُواْ بَلۡ جِئۡنَٰكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمۡتَرُونَ

Kalu bel xhi’nake bima kanu fihi jemterune

Ata thanë: "Jo, (nuk kemi qëllim të keq ndaj teje) Të kemi ardhur ty me atë (dënim) që ata dyshonin."

64

وَأَتَيۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ

We ‘etejnake bil-hekki we ‘inna lesadikune

Të kemi sjellë të vërtetën, e ne jemi të drejtë (çka të themi).

65

فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَٱتَّبِعۡ أَدۡبَٰرَهُمۡ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٞ وَٱمۡضُواْ حَيۡثُ تُؤۡمَرُونَ

Fe’esri bi’ehlike bikit’in minel-lejli we ettebi’ ‘edbarehum we la jeltefit minkum ‘ehedun we emdu hejthu tu’umerune

Ti ec me familjen tënde pasi të kalojë një pjesë e natës dhe ti rri pas tyre (që të mos frikësohen) dhe asnjëri prej jush të mos kthejë mbrapa (për të shikuar) dhe shkoni andej kah urdhëroheni.

66

وَقَضَيۡنَآ إِلَيۡهِ ذَٰلِكَ ٱلۡأَمۡرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰٓؤُلَآءِ مَقۡطُوعٞ مُّصۡبِحِينَ

We kadejna ‘ilejhi dhalikel-’emre ‘enne dabire ha’uula’ mektu’un musbihine

E Ne i kumtuam atij (Lutit) atë çështje, se zhdukja e tyre deri në më të mbramin, do të jetë në mëngjes.

67

وَجَآءَ أَهۡلُ ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡتَبۡشِرُونَ

We xha’e ‘ehlul-medineti jestebshirune

E banuesit e qytetit (Sadum) erdhën të gëzuar duke i lajmëruar njëri-tjetrit.

68

قَالَ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ضَيۡفِي فَلَا تَفۡضَحُونِ

Kale ‘inne ha’uula’ dejfi fela tefdehuni

Tha: (Luti): "Këta janë musafirët e mi, e mos më turpëroni mua,"

69

وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخۡزُونِ

We etteku Ellahe we la tuhzuni

Edhe kini frikë All-llahun e mos më nënçmoni!

70

قَالُوٓاْ أَوَلَمۡ نَنۡهَكَ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Kalu ‘ewelem nenheke ‘anil-’alemine

Ata thanë: "A nuk të kemi ndaluar që të mos na përzihesh në njerëzit (që ne i mësyjmë)?"

71

قَالَ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِيٓ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ

Kale ha’uula’ benati ‘in kuntum fa’iline

Ai (Luti) tha: "Ja, këto (gratë) bijat e mia, nëse do të bëni (martohuni me to)!"

72

لَعَمۡرُكَ إِنَّهُمۡ لَفِي سَكۡرَتِهِمۡ يَعۡمَهُونَ

Le’amruke ‘innehum lefi sekretihim ja’mehune

Pasha jetën tënde (Muhammed), s'ka dyshim se ata (populli i Lutit) ishin të humbur në dehjen e tyre.

73

فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُشۡرِقِينَ

Fe’ehadhet/humu es-sejhetu mushrikine

E në kohën e lindjes (së diellit) ata i përfshiu ushtima e tmerrshme.

74

فَجَعَلۡنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن سِجِّيلٍ

Fexhe’alna ‘alijeha safileha we ‘emterna ‘alejhim hixhareten min sixhxhilin

Dhe duke e përmbysur anën e lartë të qytetit poshtë, Ne e përmbysëm dhe lëshuam mbi ta shi (të dheut të pjekur në xhehennem) si gurë.

75

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّلۡمُتَوَسِّمِينَ

‘Inne fi dhalike le’ajatin lilmutewessimine

Në atë (ngjarje), vërtet ka argumente për ata që mendojnë.

76

وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٖ مُّقِيمٍ

We ‘inneha lebisebilin mukimin

Dhe se ato (vendbanime të shkatërruara) ende janë të dukshme pranë rrugës.

77

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ

‘Inne fi dhalike le’ajeten lilmu’uminine

Për ata që besojnë, ka fakte në të.*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Pas përshkrimit të gjendjes së mëkatarëve e zullumqarëve në xhehenem, në këto ajete përshkruhet gjendja e fatbardhëve në xhenete plot burime e kënaqësi të tjera, e të pastruar prej veseve si: smirës, zilisë, ironisë etj., ata jetojnë pa brenga si vëllezër të dashur mes tyre. Përveç asaj, se ata nuk kanë përse të mundohen e të lodhen, nuk kanë as frikë se do të dalin prej aty, ose do të vdesin aty janë përjetë. Populli i Lutit ishte një ndër popujt më të shëmtuar në sjellje. Kishin sjellje të vrazhdë e shtazarake. Thuhet se Luti u largua vetëm me dy bijat e veta, ndërsa të gjithë të tjerët u shkatërruan. Luti u urdhërua të ecë pas bijave, që ato të mos frikësohen prej ndonjë sulmi. U urdhëruan të shkojnë drejt Shamit e në vendin ku ishte Ibrahimi a.s.
78

وَإِن كَانَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأَيۡكَةِ لَظَٰلِمِينَ

We ‘in kane ‘eshabul-’ejketi ledhalimine

Edhe populli i "Ejkës" ishin zullumqarë.

79

فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٖ مُّبِينٖ

Fantekamna minhum we ‘innehuma lebi’imamin mubinin

E Ne ndërmorëm kundër tyre (i shkatërruam), dhe që të dyja ato (vendi Sadum dhe Ejke) janë në rrugë që duken.

80

وَلَقَدۡ كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡحِجۡرِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

We lekad kedhdhebe ‘eshabul-hixhril-murseline

Edhe populli i "Hixhres" i përgënjeshtroi të dërguarit.

81

وَءَاتَيۡنَٰهُمۡ ءَايَٰتِنَا فَكَانُواْ عَنۡهَا مُعۡرِضِينَ

We ‘atejnahum ‘ajatina fekanu ‘anha mu’ridine

Ne u patëm parashtruar atyre argumentet (mrekullitë) Tona, por ata i kundërshtonin ato.

82

وَكَانُواْ يَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتًا ءَامِنِينَ

We kanu jenhitune minel-xhibali bujutæn ‘aminine

Ata skalisnin shtëpia në kodra shkëmbore për të qenë të sigurt.

83

فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُصۡبِحِينَ

Fe’ehadhet/humu es-sejhetu musbihine

E ata në mëngjes i goditi gjëmim i tmerrshëm e shkatërrues.

84

فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ

Fema ‘egna ‘anhum ma kanu jeksibune

Dhe nuk u ndihmoi atyre asgjë ajo që vepruan.

85

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّۗ وَإِنَّ ٱلسَّاعَةَ لَأٓتِيَةٞۖ فَٱصۡفَحِ ٱلصَّفۡحَ ٱلۡجَمِيلَ

We ma halekna es-semawati wel-’erde we ma bejnehuma ‘illa bil-hekki we ‘inne es-sa’ate le’atijetun fasfehi es-sefhel-xhemile

E Ne nuk i krijuam qiejt as tokën ndryshe vetëm me urtësi (të madhe). E s'ka dyshim se momenti i fundit (kijameti) do të vijë, e ti (Muhammed) sillu me njerëzishmëri.

86

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلۡخَلَّٰقُ ٱلۡعَلِيمُ

‘Inne rebbeke huwel-hallakul-’alimu

Vërtet, Zoti yt është krijuesi i përgjithshëm, më i dijshmi.

87

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَٰكَ سَبۡعٗا مِّنَ ٱلۡمَثَانِي وَٱلۡقُرۡءَانَ ٱلۡعَظِيمَ

We lekad ‘atejnake seb’æn minel-methani wel-kur’anel-’adhime

Ne të kemi dhënë ty shtatë (ajete) që përsëriten (Fatiha përsëritet në rekate të namazit) edhe Kur'anin e madhërueshëm.

88

لَا تَمُدَّنَّ عَيۡنَيۡكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجٗا مِّنۡهُمۡ وَلَا تَحۡزَنۡ عَلَيۡهِمۡ وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِلۡمُؤۡمِنِينَ

La temuddenne ‘ajnejke ‘ila ma metta’na bihi ‘ezwaxhæn minhum we la tehzen ‘alejhim we ehfid xhenaheke lilmu’uminine

E ty të mos shkojnë kurrsesi sytë në atë me çka Ne i pajisëm disa prej tyre, as mos u brengos për ta (pse nuk besuan), kurse ndaj besimtarëve jij i përulur e i butë.

89

وَقُلۡ إِنِّيٓ أَنَا ٱلنَّذِيرُ ٱلۡمُبِينُ

We kul ‘inni ‘ena en-nedhirul-mubinu

Dhe thuaj: "Unë jam qortues i hapët (për dënim nga Zoti për ata që kundërshtojnë)".

90

كَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَى ٱلۡمُقۡتَسِمِينَ

Kema ‘enzelna ‘alel-muktesimine

(U sjellim dënim) Sikurse u sollëm atyre që bënë ndarjen (e librave të mëparshëm).

91

ٱلَّذِينَ جَعَلُواْ ٱلۡقُرۡءَانَ عِضِينَ

el-Ledhine xhe’alul-kur’ane ‘idine

Të cilët e bënë Kur'anin të ndarë në pjesë.

92

فَوَرَبِّكَ لَنَسۡـَٔلَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ

Fewerebbike lenes’elennehum ‘exhma’ine

Pasha Zotin tënd, ata të gjithë do t'i marrim në përgjegjësi.

93

عَمَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

‘Amma kanu ja’melune

Për atë se ç'vepruan.

94

فَٱصۡدَعۡ بِمَا تُؤۡمَرُ وَأَعۡرِضۡ عَنِ ٱلۡمُشۡرِكِينَ

Fasda’ bima tu’umeru we ‘a’rid ‘anil-mushrikine

Publiko haptas atë për të cilën urdhërohesh, e hiqju idhujtarëve.

95

إِنَّا كَفَيۡنَٰكَ ٱلۡمُسۡتَهۡزِءِينَ

‘Inna kefejnakel-mustehzi’ine

S'ka dyshim se Ne të mjaftojmë ty kundër atyre që tallen,

96

ٱلَّذِينَ يَجۡعَلُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۚ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ

el-Ledhine jexh’alune me’a Ellahi ‘ilehæn ‘ahare fesewfe ja’lemune

të cilët All-llahut i kundërvejnë zot tjetër, e më vonë ata do ta kuptojnë (prapavinë e tyre).

97

وَلَقَدۡ نَعۡلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدۡرُكَ بِمَا يَقُولُونَ

We lekad na’lemu ‘enneke jediku sedruke bima jekulune

Ne dimë mirë se ti ngushtohesh shpirtërisht për atë që thonë ata.

98

فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ ٱلسَّٰجِدِينَ

Fesebbih bihemdi rabbike we kun mine es-saxhidine

Po ti madhëroje me falënderime Zotin tënd e bëhu prej atyre që luten (përulen duke u falur).

99

وَٱعۡبُدۡ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأۡتِيَكَ ٱلۡيَقِينُ

We a’bud rebbeke hetta je’tijekel-jekinu

Dhe adhuroje Zotin tënd deri të vijë ty e vërteta (vdekja).*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Këtu përmendet shkurtimisht rrëfimi për Shuajbin e popullin e tij. “Ejke” quhet vendi ku banoi ai popull, e ishte vend plot pemë të shpeshta, gjithashtu edhe Medjeni ishte vend i tyre. Si vendbanim i popullit Lut, ashtu edhe i atij të Shuajbit ishin pranë rrugës, ku kalonin