18. Kehf · ajete 24–25

سورة الكهف
24

إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ وَٱذۡكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلۡ عَسَىٰٓ أَن يَهۡدِيَنِ رَبِّي لِأَقۡرَبَ مِنۡ هَٰذَا رَشَدٗا

‘Illa ‘en jesha’el-lahu we edhkur rebbeke ‘idha nesite we kul ‘asa ‘en jehdijeni rabbi li’krebe min hadha reshedæn

Vetëm (nëse i shton): "Në dashtë All-llahu!" E kur të harrosh, përmende Zotin tënd dhe thuaj: "Shpresohet se Zoti im do të më japë udhëzim edhe më të afërt prej këtij (të as-habi kehfit)".

25

وَلَبِثُواْ فِي كَهۡفِهِمۡ ثَلَٰثَ مِاْئَةٖ سِنِينَ وَٱزۡدَادُواْ تِسۡعٗا

We lebithu fi kehfihim thelathe mia’etin sinine we ezdadu tis’æn

(dhe thonin) Ata qëndruan në shpellën e tyre treqind e nëntë vjet.