20. Ta Ha · ajete 17–24

وَمَا تِلۡكَ بِيَمِينِكَ يَٰمُوسَىٰ

We ma tilke bijeminike ja musa

O Musa, ç'është ajo që e ke në të djathtën tënde?

قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّؤُاْ عَلَيۡهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَـَٔارِبُ أُخۡرَىٰ

Kale hije ‘asaje ‘etewekke’u ‘alejha we ‘ehushshu biha ‘ala ganemi we lije fiha me’aribu ‘uhra

Ai (Musai) tha: "Ai është shkopi im që të mbahem në të, dhe me të u shkund (gjethe nga drunjtë) dhenve të mia, dhe me të kryej edhe nevoja të tjera."

قَالَ أَلۡقِهَا يَٰمُوسَىٰ

Kale ‘elkiha ja musa

Ai (All-llahu) i tha: "Hidhe atë, O Musa!"

فَأَلۡقَىٰهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٞ تَسۡعَىٰ

Fe’elkaha fe’idha hije hejjetun tes’a

Ai e hodhi atë, kur ja, ai një gjarpër i madh që lëvizte me shpejtësi.

قَالَ خُذۡهَا وَلَا تَخَفۡۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا ٱلۡأُولَىٰ

Kale hudh/ha we la tehaf senu’iduha siretehal-’ula

(All-llahu i) Tha: "Kape atë, e mos u frikëso, se Ne do ta kthejmë atë përsëri në gjendjen e mëparshme!"

وَٱضۡمُمۡ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءٍ ءَايَةً أُخۡرَىٰ

We edmum jedeke ‘ila xhenahike tehruxh bejda’e min gajri su’in ‘ajeten ‘uhra

Dhe, fute dorën tënde sqetullën tënde e do ta nxjerrësh atë të bardhë pa asnjë të metë. Kjo është një mrekulli tjetër.

لِنُرِيَكَ مِنۡ ءَايَٰتِنَا ٱلۡكُبۡرَى

Linurijeke min ‘ajatinal-kubra

(këtë e bëmë) Në mënyrë që të mundësojmë të shohësh disa nga argumentet Tona të mëdha.

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

Edh/heb ‘ila fir’awne ‘innehu tega

"Shko te faraoni se ai ka ngritur kokë (është bërë arrogant)".