21. Enbija · ajete 109–110

سورة الأنبياء
109

فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ ءَاذَنتُكُمۡ عَلَىٰ سَوَآءٖۖ وَإِنۡ أَدۡرِيٓ أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٞ مَّا تُوعَدُونَ

Fe’in tewellew fekul ‘adhentukum ‘ala sewa’in we ‘in ‘edri ‘ekaribun ‘em ba’idun ma tu’adune

E nëse ata refuzojnë, ti thuaju: "Unë ju njoftova juve në mënyrë të barabartë, dhe se unë nuk e di se është afër ose larg ajo që po premtoheni?"

110

إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡتُمُونَ

‘Innehu ja’lemul-xhehre minel-kawli we ja’lemu ma tektumune

Ai e di thënien e haptë, e di edhe atë që mbani fshehtë.