21. Enbija · ajete 109–111

فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ ءَاذَنتُكُمۡ عَلَىٰ سَوَآءٖۖ وَإِنۡ أَدۡرِيٓ أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٞ مَّا تُوعَدُونَ

Fe’in tewellew fekul ‘adhentukum ‘ala sewa’in we ‘in ‘edri ‘ekaribun ‘em ba’idun ma tu’adune

E nëse ata refuzojnë, ti thuaju: "Unë ju njoftova juve në mënyrë të barabartë, dhe se unë nuk e di se është afër ose larg ajo që po premtoheni?"

إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡتُمُونَ

‘Innehu ja’lemul-xhehre minel-kawli we ja’lemu ma tektumune

Ai e di thënien e haptë, e di edhe atë që mbani fshehtë.

وَإِنۡ أَدۡرِي لَعَلَّهُۥ فِتۡنَةٞ لَّكُمۡ وَمَتَٰعٌ إِلَىٰ حِينٖ

We ‘in ‘edri le’allehu fitnetun lekum we meta’un ‘ila hinin

E nuk e di, mos është kjo sprovë për ju (vonesa e dënimit), apo të kënaqeni deri në një kohë.