23. Muminun · ajete 55–69

سورة المؤمنون
55

أَيَحۡسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِۦ مِن مَّالٖ وَبَنِينَ

‘Ejehsebune ‘ennema numidduhum bihi min malin we benine

A mos mendojnë ata se me atë që jemi duke u dhënë atyre nga pasuria dhe fëmijët,

56

نُسَارِعُ لَهُمۡ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِۚ بَل لَّا يَشۡعُرُونَ

Nusari’u lehum fil-hajrati bel la jesh’urune

nxitojmë t'ua ofrojmë atyre të mirat? Jo, kurrsesi, por ata nuk janë kah e kuptojnë.

57

إِنَّ ٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ خَشۡيَةِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ

‘Innel-ledhine hum min hashjeti rabbihim mushfikune

Vërtet, ata të cilët ndaj madhërisë së Zotit të tyre kanë frikë,

58

وَٱلَّذِينَ هُم بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ يُؤۡمِنُونَ

Wel-ledhine hum bi’ajati rabbihim ju’uminune

ata, të cilët u besojnë argumenteve të Zotit të vet,

59

وَٱلَّذِينَ هُم بِرَبِّهِمۡ لَا يُشۡرِكُونَ

Wel-ledhine hum birebbihim la jushrikune

dhe ata, të cilët nuk i përshkruajnë shok Zotit të vet,

60

وَٱلَّذِينَ يُؤۡتُونَ مَآ ءَاتَواْ وَّقُلُوبُهُمۡ وَجِلَةٌ أَنَّهُمۡ إِلَىٰ رَبِّهِمۡ رَٰجِعُونَ

Wel-ledhine ju’utune ma ‘atew we kulubuhum we xhiletun ‘ennehum ‘ila rabbihim raxhi’une

dhe,ata të cilët japin (sadaka-zeqatë) nga ajo që u është dhënë, pse dinë se do të kthehen te Zoti i tyre, andaj zemrat e tyre i kanë të frikësuara.

61

أُوْلَٰٓئِكَ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَهُمۡ لَهَا سَٰبِقُونَ

‘Ula’ike jusari’une fil-hajrati we hum leha sabikune

Të tillët janë duke nxituar drejt të mirave dhe të parët do t'i arrijnë ato.

62

وَلَا نُكَلِّفُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۚ وَلَدَيۡنَا كِتَٰبٞ يَنطِقُ بِٱلۡحَقِّ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ

We la nukellifu nefsæn ‘illa wus’aha we ledejna kitabun jentiku bil-hekki we hum la judhlemun

Ne nuk e obligojmë asnjë njeri përtej mundësive të tij dhe te Ne është libri (i shënimeve) që i shënon saktësisht (veprat) dhe atyre nuk u bëhet padrejt.

63

بَلۡ قُلُوبُهُمۡ فِي غَمۡرَةٖ مِّنۡ هَٰذَا وَلَهُمۡ أَعۡمَٰلٞ مِّن دُونِ ذَٰلِكَ هُمۡ لَهَا عَٰمِلُونَ

Bel kulubuhum fi gamretin min hadha we lehum ‘a’malun min duni dhalike hum leha ‘amilune

Por zemrat e tyre (mohuesve) janë të verbëruara nga ky (libër), e përveç kësaj, ata vazhdojnë të bëjnë vepra të këqija.

64

حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذۡنَا مُتۡرَفِيهِم بِٱلۡعَذَابِ إِذَا هُمۡ يَجۡـَٔرُونَ

Hetta ‘idha ‘ehadhna mutrefihim bil-’adhabi ‘idha hum jexh’erune

Ndërkaq, kur t'i kapim me dënim ata që kanë bërë jetë të shfrenuar, atëherë ata me britmë bëjnë lutje (duke kërkuar ndihmë).

65

لَا تَجۡـَٔرُواْ ٱلۡيَوۡمَۖ إِنَّكُم مِّنَّا لَا تُنصَرُونَ

La texh’erul-jewme ‘innekum minna la tunserune

Mos e ngreni zërin tash, se ju nuk keni ndihmën Tonë!

66

قَدۡ كَانَتۡ ءَايَٰتِي تُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَكُنتُمۡ عَلَىٰٓ أَعۡقَٰبِكُمۡ تَنكِصُونَ

Kad kanet ‘ajati tutla ‘alejkum fekuntum ‘ala ‘a’kabikum tenkisune

Sepse, juve u lexoheshin ajetet e Mia, e ju zbrapseshit.

67

مُسۡتَكۡبِرِينَ بِهِۦ سَٰمِرٗا تَهۡجُرُونَ

Mustekbirine bihi samiræn tehxhurune

Si arrogantë ndaj tij (ndaj Kur'anit, ose ndaj Qabes), e me fyerje kundër tij natën bisedoshit.

68

أَفَلَمۡ يَدَّبَّرُواْ ٱلۡقَوۡلَ أَمۡ جَآءَهُم مَّا لَمۡ يَأۡتِ ءَابَآءَهُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

‘Efelem jeddebberul-kawle ‘em xha’ehum ma lem je’ti ‘aba’ehumul-’ewweline

A nuk e menduan ata thellë fjalën (Kur'anin), apo mos u erdhi atyre diçka, që të parëve të tyre të lashtë nuk u pat ardhur,

69

أَمۡ لَمۡ يَعۡرِفُواْ رَسُولَهُمۡ فَهُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ

‘Em lem ja’rifu resulehum fehum lehu munkirune

apo mos nuk e njohin të dërguarin e vet (Muhammedin), prandaj ata e refuzojnë atë?