26. Shuara · ajete 117–119

سورة الشعراء
117

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ

Kale rabbi ‘inne kawmi kedhdhebuni

Ai tha: "O Zoti im, populli im më pandeh gënjeshtar".

118

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحٗا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Fafteh bejni we bejnehum fethæn we nexhxhini we men ma’i minel-mu’uminine

Pra Ti me drejtësinë tënde gjyko ndërmjet meje dhe atyre dhe më shpëto mua dhe besimtarët që janë me mua!

119

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

Fe’enxhejnahu we men me’ahu fil-fulkil-meshhuni

Andaj Ne e shpëtuam atë dhe të gjithë ata që ishin me të në anijen e mbushur plot.