26. Shuara · ajete 159–168

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu

Vërtet Zoti yt është i plotfuqishëm, i mëshirshëm.

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Kedhdhebet kawmu lutinl-murseline

Populli i Lutit të dërguarit i konsideroi gënjeshtarë.

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

‘Idh kale lehum ‘ehuhum lutun ‘ela tettekune

Kur vëllai i tyre, Luti i tha: "A nuk i frikësoheni (All-llahut)?"

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ

‘Inni lekum resulun ‘eminun

Unë jam i dërguari i juaj, jam i besueshëm!

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

Fatteku Ellahe we ‘eti’uni

Pra, kini frikë (dënimin) All-llahun dhe më dëgjoni mua!

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

We ma ‘es’elukum ‘alejhi min ‘exhrin ‘in ‘exhrije ‘illa ‘ala rabbil-’alemine

Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, shpërblimi im është te Zoti i botëve.

أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ

‘Ete’tune edh-dhukrane minel-’alemine

(Të mjerët ju) A shkoni pas meshkujve të kësaj bote.

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ

We tedherune ma haleka lekum rebbukum min ‘ezwaxhikum bel ‘entum kawmun ‘adune

E gratë tuaja i lini anash, të cilat Zoti juaj i krijoi për ju! Por ju jeni një popull që kalon çdo kufi!

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ

Kalu le’in lem tentehi ja lutu letekunenne minel-muhrexhine

Ata i thanë: "O Lut, nëse nuk pushon (nga kjo që na thua), me siguri do të jeshë i dëbuar prej nesh!"

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ

Kale ‘inni li’amelikum minel-kaline

Ai tha: "Unë jam kundër veprimit tuaj!"