26. Shuara · ajete 166–170

سورة الشعراء
166

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ

We tedherune ma haleka lekum rebbukum min ‘ezwaxhikum bel ‘entum kawmun ‘adune

E gratë tuaja i lini anash, të cilat Zoti juaj i krijoi për ju! Por ju jeni një popull që kalon çdo kufi!

167

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ

Kalu le’in lem tentehi ja lutu letekunenne minel-muhrexhine

Ata i thanë: "O Lut, nëse nuk pushon (nga kjo që na thua), me siguri do të jeshë i dëbuar prej nesh!"

168

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ

Kale ‘inni li’amelikum minel-kaline

Ai tha: "Unë jam kundër veprimit tuaj!"

169

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ

Rebbi nexhxhini we ‘ehli mimma ja’melune

"Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!"

170

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

Fenexhxhejnahu we ‘ehlehu ‘exhma’ine

Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,