26. Shuara · ajete 166–178

سورة الشعراء
166

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ

We tedherune ma haleka lekum rebbukum min ‘ezwaxhikum bel ‘entum kawmun ‘adune

E gratë tuaja i lini anash, të cilat Zoti juaj i krijoi për ju! Por ju jeni një popull që kalon çdo kufi!

167

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ

Kalu le’in lem tentehi ja lutu letekunenne minel-muhrexhine

Ata i thanë: "O Lut, nëse nuk pushon (nga kjo që na thua), me siguri do të jeshë i dëbuar prej nesh!"

168

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ

Kale ‘inni li’amelikum minel-kaline

Ai tha: "Unë jam kundër veprimit tuaj!"

169

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ

Rebbi nexhxhini we ‘ehli mimma ja’melune

"Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!"

170

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

Fenexhxhejnahu we ‘ehlehu ‘exhma’ine

Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,

171

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

‘Illa ‘axhuzæn fil-gabirine

Përpos një plake (gruas së tij) që mbeti me ata (në dënim).

172

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

Thumme demmernal-’aharine

E më pas i zhdukëm ata të tjerët.

173

وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ

We ‘emterna ‘alejhim meteræn fesa’e meterul-mundherine

E Ne u lëshuam atyre një shi të jashtëzakonshëm (gurë nga qielli), e sa i keq ishte ai shi për ata të cilëve iu pat tërhequr vërejtja.

174

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

‘Inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine

Edhe në këtë kishte argument (për të mbledhur mend), po shumica e tyre nuk qenë besimtarë.

175

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu

E Zoti yt, pa dyshim është Ai i plotfuqishmi dhe i mëshirshmi.

176

كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Kedhdhebe ‘eshabul-’ejketil-murseline

Edhe populli i Ejkës të dërguarit i konsideronin gënjeshtarë.

177

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

‘Idh kale lehum shu’ajbun ‘ela tettekune

Kur Shuajbi atyre u tha: "A nuk ruheni?"

178

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ

‘Inni lekum resulun ‘eminun

Unë jam i dërguar te ju, jam i besueshëm!