26. Shuara · ajete 18–20

سورة الشعراء
18

قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدٗا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ

Kale ‘elem nurebbike fina welidæn we lebithte fina min ‘umurike sinine

Ai (faraoni) tha: "A nuk të rritëm ty si fëmijë në mesin tonë, ku i kalove disa vjet të jetës sate".

19

وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ

We fe’alte fa’letekel-leti fe’alte we ‘ente minel-kafirine

Dhe ti e bëre atë punën tënde që e bëre, pra ti je mohues (i të mirave që t'i bëmë).

20

قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذٗا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

Kale fe’altuha ‘idhæn we ‘ena mine ed-dallin

(Musai) Tha: "E bëra atë, atëherë kur isha i pavetëdijshëm".