26. Shuara · ajete 29–33

سورة الشعراء
29

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ

Kale le’ini ettehadhte ‘ilehæn gajri le’exh’alenneke minel-mesxhunine

(Faraoni) Tha: "Nëse ti beson zot tjetër pos meje, do të gjendesh në mesin e të burgosurve!"

30

قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءٖ مُّبِينٖ

Kale ‘ewelew xhi’tuke bishej’in mubinin

(Musai) Tha: "A edhe nëse të sjell ndonjë argument të qartë!"

31

قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

Kale fe’ti bihi ‘in kunte mine es-sadikine

Ai tha: "Sille pra, nëse thua të vërtetën?"

32

فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ

Fe’elka ‘asahu fe’idha hije thu’banun mubinun

Atëherë, (Musai) e hodhi shkopin e vet, i cili u shndërrua në gjarpër të vërtetë.

33

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ

We neze’a jedehu fe’idha hije bejda’u lilnnadhirine

Nxori dorën prej xhepit, kur qe, ajo në sy të shikuesve flakëronte nga bardhësia.