26. Shuara · ajete 33–47

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ

We neze’a jedehu fe’idha hije bejda’u lilnnadhirine

Nxori dorën prej xhepit, kur qe, ajo në sy të shikuesve flakëronte nga bardhësia.

قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ

Kale lilmele’i hewlehu ‘inne hadha lesahirun ‘alimun

(Faraoni) Parisë që e rrethonin, u tha: "Vërtet, ky qenka magjistar shumë i aftë!"

يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ

Juridu ‘en juhrixhekum min ‘erdikum bisihrihi femadha te’murune

"Që me magjinë e vet dëshiron t'ju dëbojë nga toka juaj, e ç'më propozoni mua?"

قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

Kalu ‘erxhihi we ‘ehahu we eb’ath fil-meda’ini hashirine

(Paria tha) Shtyje atë dhe vëllain e tij (çështjen e tyre) për më vonë, e ti dërgo nëpër qytete tubues.

يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٖ

Je’tuke bikulli sehharin ‘alimin

Që t'i sjellin të gjithë magjistarët e dijshëm këtu.

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ

Fexhumi’a es-seheretu limikati jewmin ma’lumin

Dhe, magjistarët u tubuan në kohën e ditës së caktuar.

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ

We kile lilnnasi hel ‘entum muxhtemi’une

Edhe popullit iu tha: "Ejani e tubohuni,"

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

Le’allena nettebi’u es-seherete ‘in kanu humul-galibine

"Ashtu që t'i përkrahim magjistarët, nëse ata triumfojnë".

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

Felemma xha’e es-seheretu kalu lifir’awne ‘e’inne lena le’exhræn ‘in kunna nehnul-galibine

E kur erdhën magjistarët i thanë faraonit: "A do të ketë shpërblim për ne, nëse dalim ngadhënjimtarë?"

قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ

Kale ne’am we ‘innekum ‘idhæn leminel-mukarrebine

Ai tha: "Po, bile ju atëherë do të jeni prej më të afërmve!"

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ

Kale lehum musa ‘elku ma ‘entum mulkune

Musai atyre u tha: "Hidheni atë që keni për ta hedhur!"

فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

Fe’elkaw hibalehum we ‘isijehum we kalu bi’izzeti fir’awne ‘inna lenehnul-galibune

E ata i hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: "Për hir të madhërisë së faraonit, ne me siguri do të jemi ngadhënjyes!"

فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ

Fe’elka musa ‘asahu fe’idha hije telkafu ma je’fikune

Atëherë edhe Musai e hodhi shkopin e vet, i cili menjëherë gëlltiste gjithë çka kishin improvizuar ata.

فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ

Fe’ulkije es-seheretu saxhidine

Atëherë magjistarët ranë në sexhde (u përulën).

قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Kalu ‘amenna birebbil-’alemine

E thanë: "Ne i besuam Zotit të botëve,"