26. Shuara · ajete 39–44

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ

We kile lilnnasi hel ‘entum muxhtemi’une

Edhe popullit iu tha: "Ejani e tubohuni,"

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

Le’allena nettebi’u es-seherete ‘in kanu humul-galibine

"Ashtu që t'i përkrahim magjistarët, nëse ata triumfojnë".

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

Felemma xha’e es-seheretu kalu lifir’awne ‘e’inne lena le’exhræn ‘in kunna nehnul-galibine

E kur erdhën magjistarët i thanë faraonit: "A do të ketë shpërblim për ne, nëse dalim ngadhënjimtarë?"

قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ

Kale ne’am we ‘innekum ‘idhæn leminel-mukarrebine

Ai tha: "Po, bile ju atëherë do të jeni prej më të afërmve!"

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ

Kale lehum musa ‘elku ma ‘entum mulkune

Musai atyre u tha: "Hidheni atë që keni për ta hedhur!"

فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

Fe’elkaw hibalehum we ‘isijehum we kalu bi’izzeti fir’awne ‘inna lenehnul-galibune

E ata i hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: "Për hir të madhërisë së faraonit, ne me siguri do të jemi ngadhënjyes!"