26. Shuara · ajete 41–43

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

Felemma xha’e es-seheretu kalu lifir’awne ‘e’inne lena le’exhræn ‘in kunna nehnul-galibine

E kur erdhën magjistarët i thanë faraonit: "A do të ketë shpërblim për ne, nëse dalim ngadhënjimtarë?"

قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ

Kale ne’am we ‘innekum ‘idhæn leminel-mukarrebine

Ai tha: "Po, bile ju atëherë do të jeni prej më të afërmve!"

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ

Kale lehum musa ‘elku ma ‘entum mulkune

Musai atyre u tha: "Hidheni atë që keni për ta hedhur!"