قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Kalu ‘amenna birebbil-’alemine
E thanë: "Ne i besuam Zotit të botëve,"
26. Shuara · ajete 47–50
سورة الشعراءرَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
Rebbi musa we harune
"Zotit të Musait e të Harunit!"
قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ
Kale ‘amentum lehu kable ‘en ‘adhene lekum ‘innehu lekebirukumul-ledhi ‘allemekumu es-sihre felesewfe ta’lemune le’ukatti’anne ‘ejdijekum we ‘erxhulekum min hilafin we le’usellibennekum ‘exhma’ine
Ai (faraoni) tha: "I besuat atij, para se t'ju lejoja unë?!" S'ka dyshim se ai (Musai) është prijësi juaj që ua mësoi juve magjinë, e keni për ta marrë vesh më vonë. Unë do t'ua shkurtoj (do t'ua prejë) duart dhe këmbët tuaja të anës së kundërt (kithi) dhe që të gjithëve do t'ju gozhdoj".
قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ
Kalu la dejre ‘inna ‘ila rabbina munkalibune
Ata (magjistarët) thanë: "S'ka rëndësi, ne kthehemi Zotit tonë."
