إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ
‘Inne fi dhalike le’ajeten we ma kane ‘ektheruhum mu’uminine
Vërtet, në këtë (ngjarje) ka fakte, por megjithatë shumica nuk besuan.
26. Shuara · ajete 67–72
سورة الشعراءوَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
We ‘inne rebbeke lehuwel-’azizu er-Rehimu
Nuk ka dyshim se Zoti yt është i gjithfuqishëm dhe i mëshirshëm.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Faraoni, pas disfatës në atë tubim me magjistarët filloi ndëshkime të ashpra kundër popullit Beni Israil. Prandaj pas një kohe Zoti e urdhëroi Musain, që me besimtarët e vet të iki natën nga Egjipti. Kur dëgjoi faraoni për ikjen e tyre çoi e thirri njerëz, që t’u vihen prapa, t’i zënë dhe t’i ndëshkojnë. U vunë prapa tyre dhe në kohën kur lindte dielli i zunë. Beni Israilët u frikësuan, pse detin e kishin para, kurse armikun në numër shumë të madh prapa, por Musai i bindur në ndihmën e Zotit i trimëroi, se Zoti do t’i mbrojë. Në atë çast Zoti e urdhëroi Musain t’i bjerë me shkop detit. Ai i ra në dymbëdhjetë vende, dhe u hapën dymbëdhjetë rrugë nëpër të cilat kaluan Beni Israilët, që ishin me Musain, e uji i detit qëndroi i ndarë si të ishin kodra. Edhe faraoni me popullin e vet u fut nëpër ato rrugë, por uji u lëshua dhe i përmbyti që të gjithë.
وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ
We etlu ‘alejhim nebe’e ‘ibrahime
Lexoju (nga ajo që të shpallëm ty Muhammed) atyre ngjarjen e Ibrahimit.
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ
‘Idh kale li’ebihi we kawmihi ma ta’budune
Kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: "Çka jeni duke adhuruar?"
قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامٗا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ
Kalu na’budu ‘esnamæn fenedhellu leha ‘akifine
Ata i thanë: "Adhurojmë idhuj, vazhdimisht u jemi besnikë atyre!"
قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ
Kale hel jesma’unekum ‘idh ted’une
Ai i tha: "A ju dëgjojnë ata juve kur u luteni?"
