26. Shuara · ajete 80–86

سورة الشعراء
80

وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ

We ‘idha meridtu fehuwe jeshfini

Dhe kur të sëmurem Ai më shëron,

81

وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ

Wel-ledhi jumituni thumme juhjini

Ai më bën të vdesë e mandej më ngjall,

82

وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ

Wel-ledhi ‘etma’u ‘en jegfire li hati’eti jewme ed-dini

Ai tek i cili kam shpresë se do t'i m'i falë mëkatet e mia në ditën e gjykimit.

83

رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ

Rebbi heb li hukmæn we ‘elhikni bis-salihine

Zoti im, më dhuro mua urtësi dhe më bashko me të mirët!

84

وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٖ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

We exh’al li lisane sidkin fil-’ahirine

Më bën përkujtim të mirë ndër ata që vijnë pas,

85

وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ

We exh’alni min weretheti xhenneti en-na’imi

Më bën prej trashëguesve të xhennetit të begatshëm,

86

وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

We egfir li’ebi ‘innehu kane mine ed-dalline

Dhe fale babain tim, se ai vërtet ishte nga ata të humburit,