26. Shuara · ajete 84–90

سورة الشعراء
84

وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٖ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

We exh’al li lisane sidkin fil-’ahirine

Më bën përkujtim të mirë ndër ata që vijnë pas,

85

وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ

We exh’alni min weretheti xhenneti en-na’imi

Më bën prej trashëguesve të xhennetit të begatshëm,

86

وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

We egfir li’ebi ‘innehu kane mine ed-dalline

Dhe fale babain tim, se ai vërtet ishte nga ata të humburit,

87

وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ

We la tuhzini jewme jub’athune

E mos më turpëro në ditën kur do të ringjallen.

88

يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٞ وَلَا بَنُونَ

Jewme la jenfa’u malun we la benune

Ditën kur nuk bën dobi as malli, as fëmijët.

89

إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٖ سَلِيمٖ

‘Illa men ‘eta Ellahe bikalbin selimin

(bën dobi) Vetëm kush i paraqitet Zotit me zemër të shëndoshë.

90

وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ

We ‘uzlifetil-xhennetu lilmuttekine

E xhenneti u afrohet atyre që ishin të devotshëm.