26. Shuara · ajete 96–101

سورة الشعراء
96

قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ

Kalu we hum fiha jehtesimune

E duke u grindur mes vete në të, ata thonë:

97

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ

te-Ellahi ‘in kunna lefi delalin mubinin

"Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur",

98

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

‘Idh nusewwikum birebbil-’alemine

Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.

99

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ

We ma ‘edellena ‘illal-muxhrimune

Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).

100

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ

Fema lena min shafi’ine

E tash për ne nuk ka ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).

101

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ

We la sedikin hemimin

Nuk ka as ndonjë mik të sinqertë.