26. Shuara · ajete 97–102

سورة الشعراء
97

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ

te-Ellahi ‘in kunna lefi delalin mubinin

"Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur",

98

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

‘Idh nusewwikum birebbil-’alemine

Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.

99

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ

We ma ‘edellena ‘illal-muxhrimune

Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).

100

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ

Fema lena min shafi’ine

E tash për ne nuk ka ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).

101

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ

We la sedikin hemimin

Nuk ka as ndonjë mik të sinqertë.

102

فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Felew ‘enne lena kerreten fenekune minel-mu’uminine

E sikur të mund të kthehemi (në Dunja) edhe një herë, do të bëheshim besimtarë.