Thuaj: "Udhëtoni nëpër tokë e shikoni se si filloi krijimi, pastaj All-llahu e fillon krijesën tjetër (ringjalljen). Është e vërtetë se All-llahu ka mundësi për çdo send".
Fema kane xhewabe kawmihi ‘illa ‘en kalu ektuluhu ‘ew herrikuhu fe’enxhahu Ellahu mine en-nari ‘inne fi dhalike le’ajatin likawmin ju’uminune
"Po përgjigjja e popullit të tij nuk ishte tjetër vetëm të thonë: "Mbyteni atë (Ibrahimin) ose digjnie!" Mirëpo, All-llahu e shpëtoi atë prej zjarrit. Për një popull që beson, këtu vërtet ka fakte bindëse.
We kale ‘innema ettehadhtum min duni Ellahi ‘ewthanæn meweddete bejnikum fil-hejæti ed-dunja thumme jewmel-kijameti jekfuru ba’dukum biba’din we jel’anu ba’dukum ba’dæn we me’wakumu en-naru we ma lekum min nasirine
Ai (Ibrahimi) tha: "Ju përqafuat, veç All-llahut, idhuj vetëm sa për bashkëjetesë mes jush në jetën e kësaj bote, e në ditën e kijametit (ndryshon gjendja) ju do të refuzoni njëri-tjetrin; fundi juaj është zjarri, për ju nuk do të ketë ndihmëtarë".
We wehebna lehu ‘ishaka we ja’kube we xhe’alna fi dhurrijetihi en-nubuwete wel-kitabe we ‘atejnahu ‘exhrehu fi ed-dunja we ‘innehu fil-’ahireti lemine es-salihin
Dhe Ne ia dhuruam atij Is'hakun dhe Jakubin, e në pasardhësit e tij shpallëm pejgamberllëkun dhe librin e shenjtë (librat e shpallur), atij i dhamë shpërblimin në këtë botë, kurse në botën tjetër do të jetë ndër të mirët e përsosur.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Tregimi për pejgamberin Nuh dhe Ibrahim, dhe i të gjitha ngjarjeve e ndodhive në jetën e tyre është i lidhur me konstatimin në fillim të kaptinës. Sprovat në jetën e kësaj bote janë të paevitueshme, janë ligj i Zotit që mbretëron gjithnjë, prandaj si Pejgamberi Muhamed, ashtu edhe ymeti i tij besimtarë duhet ta kuptojnë, se rruga për në fqinjësi të këndshme e të kënaqshme pranë Zotit, kërkon durim, qëndrueshmëri dhe moral të lartë. Ky lloj sprovimi i ka goditur njerëzit më të dashur të Zotit, po me qëndrimet e tyre ata mbetën shembëlltyrë e kësaj bote, e do të jenë më fatlumët në botën tjetër. Si duket Nuhu ishte njeriu me jetë shumë të gjatë në këtë botë, e për kalendarin e viteve të asaj kohe e di vetëm Zoti xh. sh., por duhet kuptuar se shtrembërimi i besimit të drejtë paraqitet te populli i Nuhut, prandaj dërgohet Nuhu për rikthimin e besimit të drejtë në një Zot dhe pas tij e vazhdojnë të gjithë pejgamberët me radhë. Ibrahimi në këshillimet e veta, që i bënte popullit vë bazat më të shëndosha të besimit të drejtë, largon të gjitha bestytnitë e mundshme nga kokat e njerëzve, sakrifikon edhe
‘E’innekum lete’tune er-rixhale we tekta’une es-sebile we te’tune fi nadikumul-munkere fema kane xhewabe kawmihi ‘illa ‘en kalu e’tina bi’adhabi Ellahi ‘in kunte mine es-sadikine
"Ju jeni që kontaktoni me meshkujt, që sulmoni njerëzit në rrugë, që në vendtubimet tuaja bëni punë të ndyta. Përgjigjja e popullit të tij nuk ishte tjetër vetëm të thonë: "Nëse e thua të vërtetën, na sill dënimin nga All-llahu?