Kullu nefsin dha’ikatul-mewti we ‘innema tuweffewne ‘uxhurekum jewmel-kijameti femen zuhzihe ‘ani en-nari we ‘udhilel-xhennete fekad faze we mal-hejætu ed-dunja ‘illa meta’ul-gururi
Secili njeri do të shijojë vdekjen, e shpërblimet tuaja u plotësohen ditën e kijametit, e kush shmanget zjarrit e futet në xhennet, ai ka arritur shpëtim, e jeta e kësaj bote nuk është tjetër pos një përjetim mashtrues.
Letublewunne fi ‘emwalikum we ‘enfusikum we letesma’unne minel-ledhine ‘utul-kitabe min kablikum we minel-ledhine ‘eshreku ‘edhen kethiræn we ‘in tesbiru we tetteku fe’inne dhalike min ‘azmil-’umuri
Ju patjetër do të sprovoheni si në pasurinë tuaj, si në vetën tuaj, madje do të dëgjoni ofendime të shumta prej atyre që u është dhënë libri para jush, e edhe prej idhujtarëve, po në qoftë se duroni dhe ruheni, ajo është gjëja më vendimtare.
We ‘idh ‘ehadhel-lahu mithakal-ledhine ‘utul-kitabe letubejjinunnehu lilnnasi we la tektumunehu fenebedhuhu wera’e dhuhurihim we eshterew bihi themenæn kalilæn febi’se ma jeshterune
Dhe kur All-llahu mori zotimin nga ata që iu pat dhënë libri: që gjithqysh t'ua publikoni atë njerëzve, e të mos e fshehni, por ata e lanë pas dore atë për pak send të kësaj jete; pra, bënë punë të keqe.
La tehsebennel-ledhine jefrehune bima ‘etew we juhibbune ‘en juhmedu bima lem jef’alu fela tehsebennehum bimefazetin minel-’adhabi we lehum ‘adhabun ‘elimun
Mos mendo se janë të shpëtuar ata që gëzohen për atë që bënë (e fshehen çështjen tënde) dhe dëshirojnë të jenë të lavdëruar për atë që nuk e punuan mos llogarit shpëtim për ta (nuk e thanë të vërtetën), ata kanë një dënim të dhëmbshëm.
We lillehi mulku es-semawati wel-’erdi wel-lahu ‘ala kulli shej’in kadirun
Vetëm All-llahut i takon sundimi i qiejve e i tokës dhe All-llahu është i gjithfuqishëm për çdo send.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Kur u shpall ajeti i Kuranit: ... kush i huazon Allahut një hua të mirë..., një farë prijësi fetar i jehudive, Fenhas Azuaru i paska thënë Ebu Bekrit: Zoti qenka i varfër pasi po kërkon hua. Ebu Bekri i mëshon me grusht në fytyrë dhe i thotë: Sikur të mos ishte në fuqi marrëveshja për paqe ndërmjet nesh e jush, kisha për ta përdredhur qafën. Jehudiu shkoi te Pejgamberi a.s. dhe u ankua kundër Ebu Bekrit. Pejgamberi a.s. e pyeti Ebu Bekrin për sjelljen e tij. Ebu Bekri i tregoi se çfarë tha ai, por jehudiu e mohoi thënien, atëherë u shpall ky ajet: Allahu dëgjoi thëniet... dhe u vërtetua drejtësia e Ebu Bekrit. Jehuditë bënë shpifje edhe ndaj Zotit, duke thënë, se Ai ju ka thënë: të mos besojnë pejgamber tjetër pas Musait, as lsanë, as Muhamedin dhe ashtu të vërtetën që e kishin në Tevrat e fshehën, madje edhe mburreshin për suksesin e tradhtisë që bënë ndaj librit të tyre. Muslimanët porositen të jenë të qëndrueshëm, të matur me rastin e sprovimit me çështje të ndryshme të kësaj jete, sepse maturia dhe durimi në zgjidhjen e çështjeve është kulmi i karakterit njerëzor. rreth krijimit të qiejve e të tokës (duke thënë): Zoti ynë, këtë nuk e krijove kot, i lartësuar qofsh, ruana prej dënimit të zjarrit!
el-Ledhine jedhkurunel-lahe kijamæn we ku’udæn we ‘ala xhunubihim we jetefekkerune fi halki es-semawati wel-’erdi rebbena ma halekte hadha batilæn subhaneke fekina ‘adhabe en-nari
Për ata që All-llahun e përmendin me përkujtim kur janë në këmbë, kur janë ulur, kur janë të shtrirë dhe thellohen në mendime rreth krijimit të qiejve e të tokës (duke thënë): Zoti ynë, këtë nuk e krijove kot, i lartësuar qofsh, ruana prej dënimit të zjarrit!
Rebbena ‘innena semi’na munadiæn junadi lil’imani ‘en ‘aminu birebbikum fe’amenna rebbena fagfir lena dhunubena we keffir ‘anna sejji’atina we teweffena me’al-’ebrari
Zoti ynë, ne dëgjuam një thirrës që ftonte për besim (e që thoshte): Të besoni Zotin tuaj! E ne besuam! Zoti ynë, na i falë mëkatet tona, na i mbulo të metat dhe pas vdekjes na bashko me të mirët!
Fastexhabe lehum rebbuhum ‘enni la ‘udi’u ‘amele ‘amilin minkum min dhekerin ‘ew ‘untha ba’dukum min ba’din fe-el-ledhine haxheru we ‘uhrixhu min dijarihim we ‘udhu fi sebili we katelu we kutilu le’ukeffirenne ‘anhum sejji’atihim we le’udhilennehum xhennatin texhri min tehtihal-’enharu thewabæn min ‘indi Ellahi wel-lahu ‘indehu husnu eth-thewabi
Zoti i tyre iu përgjegj lutjes së tyre (e tha): Unë nuk ia humb mundin asnjërit prej jush, mashkull qoftë apo femër. Ju jeni njëri nga tjetri por ata që u dëbuan prej shtëpive të tyre dhe emigruan, u munduan vetëm pse ishin në rrugën Time, luftuan dhe u vranë, atyre patjetër do t'ua shlyej mëkatet e tyre dhe do t'i vejë në xhennete në të cilët burojnë lumenj. Ai është shpërblim nga ana e All-llahut, se më i miri i shpërblimeve është tek All-llahu.
