36. Ja Sin · ajete 12–13

سورة يس
12

إِنَّا نَحۡنُ نُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَنَكۡتُبُ مَا قَدَّمُواْ وَءَاثَٰرَهُمۡۚ وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ فِيٓ إِمَامٖ مُّبِينٖ

‘Inna nehnu nuhjil-mewta we nektubu ma kaddemu we ‘atharehum we kulle shej’in ‘hsejnahu fi ‘imamin mubinin

Vërtet, Ne i ngjallim të vdekurit dhe i shkruajmë veprat; gjurmët e tyre dhe çdo gjë kemi regjistruar në librin e ruajtur (Lehvi Mahvudh).*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Edhe këto shkronja të ndara në këtë sure,”Ja” dhe “Sin” janë mrekulli e Kuranit, e sipas Ibni Abasit do të thotë: O njeri. Është thënë se mos është emër i Pejgamberit, pasi që po vjen ajeti: Ti je nga të dërguarit. Allahu betohet në Kuranin, se është i paprekur prej të metave, se është i shpallur prej Tij, se vërteton që Muhamedi a.s. është
13

وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَٰبَ ٱلۡقَرۡيَةِ إِذۡ جَآءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ

We edrib lehum methelæn ‘eshabel-karjeti ‘idh xha’ehal-murselune

Përmendju atyre një shembull të banorëve të fshatit, kur atyre u patën ardhur të dërguarit.