36. Ja Sin · ajete 12–14

سورة يس
12

إِنَّا نَحۡنُ نُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَنَكۡتُبُ مَا قَدَّمُواْ وَءَاثَٰرَهُمۡۚ وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ فِيٓ إِمَامٖ مُّبِينٖ

‘Inna nehnu nuhjil-mewta we nektubu ma kaddemu we ‘atharehum we kulle shej’in ‘hsejnahu fi ‘imamin mubinin

Vërtet, Ne i ngjallim të vdekurit dhe i shkruajmë veprat; gjurmët e tyre dhe çdo gjë kemi regjistruar në librin e ruajtur (Lehvi Mahvudh).*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Edhe këto shkronja të ndara në këtë sure,”Ja” dhe “Sin” janë mrekulli e Kuranit, e sipas Ibni Abasit do të thotë: O njeri. Është thënë se mos është emër i Pejgamberit, pasi që po vjen ajeti: Ti je nga të dërguarit. Allahu betohet në Kuranin, se është i paprekur prej të metave, se është i shpallur prej Tij, se vërteton që Muhamedi a.s. është
13

وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَٰبَ ٱلۡقَرۡيَةِ إِذۡ جَآءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ

We edrib lehum methelæn ‘eshabel-karjeti ‘idh xha’ehal-murselune

Përmendju atyre një shembull të banorëve të fshatit, kur atyre u patën ardhur të dërguarit.

14

إِذۡ أَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمُ ٱثۡنَيۡنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزۡنَا بِثَالِثٖ فَقَالُوٓاْ إِنَّآ إِلَيۡكُم مُّرۡسَلُونَ

‘Idh ‘erselna ‘ilejhimu ethnejni fekedhdhebuhuma fe’azzezna bithalithin fekalu ‘inna ‘ilejkum murselune

Kur Ne dërguam te ata dy, e ata i përgënjeshtruan që të dy, atëherë i përforcuam me një të tretë dhe u thanë: "Ne jemi të dërguar te ju".