36. Ja Sin · ajete 23–26

ءَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً إِن يُرِدۡنِ ٱلرَّحۡمَٰنُ بِضُرّٖ لَّا تُغۡنِ عَنِّي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَا يُنقِذُونِ

‘E’ettehidhu min dunihi ‘aliheten ‘in juridni er-Rehmanu bidurrin la tugni ‘anni shefa’atuhum shej’æn we la junkidhuni

A do të pranoj zota të tjerë pos Atij, e nëse do Mëshiruesi të më godasë me ndonjë të keqe, ndërmjetësimi i tyre nuk do të më vlejë asgjë, e as që do të më shpëtojnë.

إِنِّيٓ إِذٗا لَّفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ

‘Inni ‘idhæn lefi delalin mubinin

Unë do të jem atëherë në një humbje të hapët.

إِنِّيٓ ءَامَنتُ بِرَبِّكُمۡ فَٱسۡمَعُونِ

‘Inni ‘amentu birebbikum fasma’uni

"Unë i kam besuar Zotit tuaj, pra më dëgjoni!"

قِيلَ ٱدۡخُلِ ٱلۡجَنَّةَۖ قَالَ يَٰلَيۡتَ قَوۡمِي يَعۡلَمُونَ

Kile edhulil-xhennete kale ja lejte kawmi ja’lemune

Atij i është thënë: "Hyn në xhennet! e ai tha: "Ah, sikur ta dinte populli im,"