36. Ja Sin · ajete 54–58

فَٱلۡيَوۡمَ لَا تُظۡلَمُ نَفۡسٞ شَيۡـٔٗا وَلَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

Faljewme la tudhlemu nefsun shej’æn we la tuxhzewne ‘illa ma kuntum ta’melune

Sot pra, askujt nuk i bëhet e padrejtë diçka dhe nuk shpërbleheni me tjetër vetëm për atë që vepruat.

إِنَّ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ ٱلۡيَوۡمَ فِي شُغُلٖ فَٰكِهُونَ

‘Inne ‘eshabel-xhennetil-jewme fi shugulin fakihune

Ata të xhennetit tash janë të angazhuar me kënaqësi.

هُمۡ وَأَزۡوَٰجُهُمۡ فِي ظِلَٰلٍ عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ مُتَّكِـُٔونَ

Hum we ‘ezwaxhuhum fi dhilalin ‘alel-’era’iki mutteki’une

Ata dhe shoqet e tyre janë nën hije të mbështetur në kolltukë.

لَهُمۡ فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ

Lehum fiha fakihetun we lehum ma jedda’une

Aty ata kanë pemë dhe çka të duan.

سَلَٰمٞ قَوۡلٗا مِّن رَّبّٖ رَّحِيمٖ

Selamun kawlæn min rabbin Rehimin

Kanë "Selam", thënie e Zotit mëshirues!