رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
Rebbi heb li mine es-salihine
Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve!
37. Safat · ajete 100–104
سورة الصّافّاتفَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ
Febeshshernahu bigulamin helimin
Ne e gëzuam atë me një djalë që do të jetë i butë (i sjellshëm).
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
Felemma belega me’ahu es-sa’je kale ja bunejje ‘inni ‘era fil-menami ‘enni ‘edhbehuke fandhur madha tera kale ja ‘ebeti ef’al ma tu’umeru setexhiduni ‘in sha’el-lahu mine es-sabirine
Dhe kur arriti ai (djali) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: "O djali im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?" Ai tha: "O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të më gjesh mua, nëse do All-llahu, prej të durueshmëve!"
فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ
Felemma ‘eslema we tellehu lilxhebini
E kur ata të dy iu dorëzuan urdhrit të Zotit dhe e përmbysi atë në fytyrë (në ballë).
وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ
We nadejnahu ‘en ja ‘ibrahimu
Ne e thirrëm atë: "O Ibrahim!"
