37. Safat · ajete 147–149

سورة الصّافّات
147

وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ

We ‘erselnahu ‘ila mia’eti ‘elfin ‘ew jezidune

Ne (pastaj) e dërguam atë te njëqind mijë e më shumë.

148

فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينٖ

Fe’amenu femetta’nahum ‘ila hinin

E ata i besuan, e Ne ua vazhduam atyre të përjetojnë për deri në një kohë.*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Pas rrëfimit për Ibrahimin, i cili edhe quhet babai i pejgamberëve, sepse në mes të Nuhut e Ibrahimit, që thuhet se ishte një periudhë prej dy mijë e gjashtëqind e
149

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ

Fasteftihim ‘elirebbikel-benatu we lehumul-benune

E ti (Muhammed) pyeti ata (idhujtarët): "A të Zotit tënd janë vajzat, kurse të tyre djemtë?"