37. Safat · ajete 17–22

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ

‘Ewe’aba’uunal-’ewwelune

A edhe të parët tanë të hershëm?

قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ

Kul ne’am we ‘entum dahirune

Thuaj: "Po, madje ju do të jeni të nënçmuar!"

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ

Fe’innema hije zexhretun wahidetun fe’idha hum jendhurune

Ajo do të jetë vetëm një britmë, kur qe, ata të ngritur shikojnë.

وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ

We kalu ja wejlena hadha jewmu ed-dini

E thonë: "O të mjerët ne, kjo është dita e gjykimit!"

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

Hadha jewmul-feslil-ledhi kuntum bihi tukedhdhibune

Kjo është dita e ndasisë që ju e konsideruat rrenë.

۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ

Ehshurul-ledhine dhelemu we ‘ezwaxhehum we ma kanu ja’budune

Tuboni ata që ishin zullumqarë, shoqërinë e tyre dhe ata që i adhuruan.