37. Safat · ajete 2–11

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرٗا

Falzzaxhirati zexhræn

Dhe nxituesit, që me nxitim shtyjnë.

فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا

Falttalijati dhikræn

Dhe pasha lexuesit, që lexojnë përkujtimin.

إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدٞ

‘Inne ‘ilehekum lewahidun

Është e vërtetë se Zoti juaj është vetëm Një.

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ

Rebbu es-semawati wel-’erdi we ma bejnehuma we rebbul-meshariki

Zot i qiejve dhe i tokës e çka ka mes tyre dhe Zoti i lindjeve (të yjeve).

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ

‘Inna zejjenna es-sema’e ed-dunja bizinetinl-kewakib

Vërtetë, Ne kemi stolisur qiellin më të afërt (të Dunjasë) me bukurinë e yjeve.

وَحِفۡظٗا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنٖ مَّارِدٖ

We hifdhæn min kulli shejtanin maridin

Dhe me mbrojtje prej çdo djalli të prishur.

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٖ

La jessemma’une ‘ilal-mele’il-’a’la we jukdhefune min kulli xhanibin

Ashtu që nuk mund të përgjojnë parinë më të lartë (engjëjt më të zgjedhur), pse gjuhen me shkëndija nga të gjitha anët.

دُحُورٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ وَاصِبٌ

Duhuræn we lehum ‘adhabun we esibun

Ata janë të përzënë dhe do të kenë një dënim të përhershëm.

إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ ثَاقِبٞ

‘Illa men hatifel-hatfete fe’etbe’ahu shihabun thakibuna

Përveç atij që rrëmben vrullshëm, po atë e ndjek ylli që e djeg.

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينٖ لَّازِبِۭ

Fasteftihim ‘ehum ‘esheddu halkæn ‘em men halekna ‘inna haleknahum min tinin lazibin

Ti pra, pyeti ata (idhujtarët): a janë ata krijesë më e fortë, apo çka Ne krijuam. Ne i krijuam ata prej një balte që ngjitet.