37. Safat · ajete 21–33

سورة الصّافّات
21

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

Hadha jewmul-feslil-ledhi kuntum bihi tukedhdhibune

Kjo është dita e ndasisë që ju e konsideruat rrenë.

22

۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ

Ehshurul-ledhine dhelemu we ‘ezwaxhehum we ma kanu ja’budune

Tuboni ata që ishin zullumqarë, shoqërinë e tyre dhe ata që i adhuruan.

23

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ

Min duni Ellahi fahduhum ‘ila siratil-xhehimi

(adhuruan) Pos All-llahut, orientoni rrugës së xhehimit!

24

وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ

We kifuhum ‘innehum mes’ulune

Ndalni ata, sepse do të merren në përgjegjësi.

25

مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ

Ma lekum la tenaserune

Çka keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin?*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Betimi i shprehur në ajetet e para, kuptohet prej shkronjës “V” - vavul kasemi, i thuhet në arabishte. Zoti betohet në çka të dojë, e njerëzit nuk kanë të drejtë të betohen
26

بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ

Bel humul-jewme musteslimune

E ata sot janë dorëzuar në tërësi.

27

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ

We ‘ekbele ba’duhum ‘ala ba’din jetesa’elune

E kthehen e ia hedhin përgjegjësinë njëri-tjetrit.

28

قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ

Kalu ‘innekum kuntum te’tunena ‘anil-jemini

"(Të shtypurit) u thonë (atyre të parëve): "Ju ishit që na vinit neve nga ana e djathtë (na pengonit prej të vërtetës).

29

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

Kalu bel lem tekunu mu’uminine

Ata (paria) u thonë: "Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë."

30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا طَٰغِينَ

We ma kane lena ‘alejkum min sultanin bel kuntum kawmæn tagine

Ne nuk kemi pasur ndonjë pushtet ndaj jush, por ju vetë ishit që nuk respektuat (porositë e Zotit).

31

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

Fehekka ‘alejna kawlu rabbina ‘inna ledha’ikune

E, ajo thënia (premtimi) e Zotit tonë u vërtetua kundër nesh, e s'ka dyshim se ne po e shijojmë (dënimin).

32

فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ

Fe’egwejnakum ‘inna kunna gawine

"Ne u ofruam juve rrugën e humbjes, ashtu sikurse edhe vetë ishim të humbur".

33

فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٖ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ

Fe’innehum jewme’idhin fil-’adhabi mushterikune

Dhe atë ditë ata do të jenë në dënim të përbashkët.