37. Safat · ajete 25–29

سورة الصّافّات
25

مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ

Ma lekum la tenaserune

Çka keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin?*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Betimi i shprehur në ajetet e para, kuptohet prej shkronjës “V” - vavul kasemi, i thuhet në arabishte. Zoti betohet në çka të dojë, e njerëzit nuk kanë të drejtë të betohen
26

بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ

Bel humul-jewme musteslimune

E ata sot janë dorëzuar në tërësi.

27

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ

We ‘ekbele ba’duhum ‘ala ba’din jetesa’elune

E kthehen e ia hedhin përgjegjësinë njëri-tjetrit.

28

قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ

Kalu ‘innekum kuntum te’tunena ‘anil-jemini

"(Të shtypurit) u thonë (atyre të parëve): "Ju ishit që na vinit neve nga ana e djathtë (na pengonit prej të vërtetës).

29

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

Kalu bel lem tekunu mu’uminine

Ata (paria) u thonë: "Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë."