37. Safat · ajete 29–33

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

Kalu bel lem tekunu mu’uminine

Ata (paria) u thonë: "Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë."

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا طَٰغِينَ

We ma kane lena ‘alejkum min sultanin bel kuntum kawmæn tagine

Ne nuk kemi pasur ndonjë pushtet ndaj jush, por ju vetë ishit që nuk respektuat (porositë e Zotit).

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

Fehekka ‘alejna kawlu rabbina ‘inna ledha’ikune

E, ajo thënia (premtimi) e Zotit tonë u vërtetua kundër nesh, e s'ka dyshim se ne po e shijojmë (dënimin).

فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ

Fe’egwejnakum ‘inna kunna gawine

"Ne u ofruam juve rrugën e humbjes, ashtu sikurse edhe vetë ishim të humbur".

فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٖ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ

Fe’innehum jewme’idhin fil-’adhabi mushterikune

Dhe atë ditë ata do të jenë në dënim të përbashkët.