37. Safat · ajete 29–42

سورة الصّافّات
29

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

Kalu bel lem tekunu mu’uminine

Ata (paria) u thonë: "Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë."

30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا طَٰغِينَ

We ma kane lena ‘alejkum min sultanin bel kuntum kawmæn tagine

Ne nuk kemi pasur ndonjë pushtet ndaj jush, por ju vetë ishit që nuk respektuat (porositë e Zotit).

31

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

Fehekka ‘alejna kawlu rabbina ‘inna ledha’ikune

E, ajo thënia (premtimi) e Zotit tonë u vërtetua kundër nesh, e s'ka dyshim se ne po e shijojmë (dënimin).

32

فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ

Fe’egwejnakum ‘inna kunna gawine

"Ne u ofruam juve rrugën e humbjes, ashtu sikurse edhe vetë ishim të humbur".

33

فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٖ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ

Fe’innehum jewme’idhin fil-’adhabi mushterikune

Dhe atë ditë ata do të jenë në dënim të përbashkët.

34

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ

‘Inna kedhalike nef’alu bil-muxhrimine

Kështu Ne veprojmë me kriminelët.

35

إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ

‘Innehum kanu ‘idha kile lehum la ‘ilahe ‘illallahu jestekbirune

Për arsye se kur u thuhej atyre: "Nuk ka Zot tjetër përveç All-llahut, ata e mbanin veten lart."

36

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٖ مَّجۡنُونِۭ

We jekulune ‘e’inna letariku ‘alihetina lisha’irin mexhnunin

Dhe thoshin: "A do t'i braktisim ne zotat tanë për një poet të çmendur?"

37

بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Bel xha’e bil-hekki we seddekal-murseline

Jo, (nuk është çka thonë ata) por ai ua solli të vërtetën dhe vërtetoi të dërguarit e parë.

38

إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ

‘Innekum ledha’ikul-’adhabil-’elimi

Ju, patjetër do ta përjetoni dënimin më të ashpër.

39

وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

We ma tuxhzewne ‘illa ma kuntum ta’melune

Dhe nuk ndëshkoheni për tjetër, përveç për atë që vepruat.

40

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

‘Illa ‘ibadel-lahil-muhlesine

Me përjashtim të robërve të All-llahut që ishin të sinqertë,

41

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقٞ مَّعۡلُومٞ

‘Ula’ike lehum rizkun ma’lumun

Të tillët janë ata që kanë furnizim të dalluar,

42

فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ

Fewakihu we hum mukremune

Pemë të llojllojshme, ata janë të nderuar,