37. Safat · ajete 40–54

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

‘Illa ‘ibadel-lahil-muhlesine

Me përjashtim të robërve të All-llahut që ishin të sinqertë,

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقٞ مَّعۡلُومٞ

‘Ula’ike lehum rizkun ma’lumun

Të tillët janë ata që kanë furnizim të dalluar,

فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ

Fewakihu we hum mukremune

Pemë të llojllojshme, ata janë të nderuar,

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

Fi xhennati en-na’imi

Në xhennete të begatshme,

عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ

‘Ala sururin mutekabiline

Të mbështetur në kolltukë me fytyrë nga njëri-tjetri,

يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٖ مِّن مَّعِينِۭ

Jutafu ‘alejhim bike’sin min ma’inin

Atyre u bëhet shërbim me gota (me verë) nga burimi,

بَيۡضَآءَ لَذَّةٖ لِّلشَّٰرِبِينَ

Bejda’e ledhdhetin lilshsharibine

E bardhë (vera), që ka shije për ata që e pinë,

لَا فِيهَا غَوۡلٞ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ

La fiha gawlun we la hum ‘anha junzefune

Prej asaj nuk ka dhembje koke, e as që ata do të dehen nga ajo,

وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ

We ‘indehum kasiratut-terfi ‘inun

E pranë tyre janë (hyritë) symëdhatë me shikim të përulur,

كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٞ مَّكۡنُونٞ

Ke’ennehunne bejdun meknunun

Sikur ato të jenë inxhi e paprekur (dhe e ruajtur).

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ

Fe’ekbele ba’duhum ‘ala ba’din jetesa’elune

I qasen njëri-tjetrit e bisedojnë,

قَالَ قَآئِلٞ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٞ

Kale ka’ilun minhum ‘inni kane li karinun

Prej tyre njëri flet e thotë: "Unë kam pasur njëfarë miku,"

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ

Jekulu ‘e’inneke leminel-museddikine

thoshte: "A je ti prej atyre që besojnë se"

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

‘E’idha mitna we kunna turabæn we ‘idhamæn ‘e’inna lemedinune

"kur të jemi vdekur, të jemi bërë dhé e eshtra të kalbur, do të jemi të shpërblyer për vepra?"

قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

Kale hel ‘entum mutteli’une

Ai (besimtari në xhennet) thotë: "A vini ju të shikojmë?"