37. Safat · ajete 48–51

وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ

We ‘indehum kasiratut-terfi ‘inun

E pranë tyre janë (hyritë) symëdhatë me shikim të përulur,

كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٞ مَّكۡنُونٞ

Ke’ennehunne bejdun meknunun

Sikur ato të jenë inxhi e paprekur (dhe e ruajtur).

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ

Fe’ekbele ba’duhum ‘ala ba’din jetesa’elune

I qasen njëri-tjetrit e bisedojnë,

قَالَ قَآئِلٞ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٞ

Kale ka’ilun minhum ‘inni kane li karinun

Prej tyre njëri flet e thotë: "Unë kam pasur njëfarë miku,"