37. Safat · ajete 59–72

سورة الصّافّات
59

إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

‘Illa mewtetenal-’ula we ma nehnu bimu’adhdhebine

"Përveç asaj vdekjes sonë të parë dhe ne nuk do të dënohemi më!"

60

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

‘Inne hadha lehuwel-fewzul-’adhimu

Vërtet, ky është ai suksesi i madh,

61

لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ

Limithli hadha felja’melil-’amilune

për një shpërblim të këtillë le të veprojnë vepruesit.*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Mohuesit e të vërtetës përpiqen t’ia hudhin fajin njëri-tjetrit, dhe ata që kishin qenë më të dobët në dynja iu thonë atyre që kishin qenë si prijës: Ju na erdhët nga e djathta, nga e vërteta, nga feja dhe na penguat prej saj, ose na erdhët me betim, e ne ju besuam, ose na erdhët nga ana e djathtë, që ndër arabë ishte shenjë fatbardhësie etj. Paria përgjigjen, se ata nuk bënë tjetër përveç asaj që ishin edhe vetë, iu vumë juve në rrugë të gabuar, ku ishim edhe vetë, por jo me dhunë, prandaj edhe ne edhe ju e merituam. I ashpër është dënimi i zjarrit, por kur iu thuhej atyre se s’ka Zot tjetër pos Allahut, ata bëheshin kryeneçë e thoshin: a do t’i lëmë zotat tanë për fjalët e Muhamedit, për fjalët e një poeti, e të çmenduri? Njerëzit e sinqertë, besimtarët e denjë do të jenë në xhenete të begatshme, e përveç ushqimeve të llojllojta, kolltukëve, do t’iu bëhet shërbim edhe me pije, me gota të mbushura me verë të bardhë si bora, të marrë prej vetë burimit në xhenet, verë që nuk shkakton kokëdhembje, as dehje, është plot shije. Pranë vetes kanë edhe hyritë, syzeza e symëdha. Kënaqen në biseda mes vete. I përkujtojnë ngjarjet e dynjasë, shkojnë e i shohin ata që, edhe nuk besonin, edhe përpiqeshin t’i largojnë prej besimit, edhe të tjerët, duke iu thënë se nuk ka ringjallje, nuk ka shpërblim as dënim. Por besimtarët
62

أَذَٰلِكَ خَيۡرٞ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

‘Edhelike hajrun nuzulæn ‘em shexheretu ez-zekkumi

A kjo pritje (me shpërblim të All-llahut) është më e mirë, apo pema e Zekumit?

63

إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةٗ لِّلظَّٰلِمِينَ

‘Inna xhe’alnaha fitneten lildhdhalimine

Ne atë e kemi bërë sprovë për zullumqarët.

64

إِنَّهَا شَجَرَةٞ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ

‘Inneha shexheretun tehruxhu fi ‘eslil-xhehimi

Ajo është një pemë që mbin në fund të xhehennemit.

65

طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ

Tel’uha ke’ennehu ru’usu esh-shejatini

Pema (fruti) e saj është sikurse koka dreqërish.

66

فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ

Fe’innehum le’akilune minha femali’une minhal-butune

E ata do të hanë nga ajo dhe do të mbushin barqet prej saj.

67

ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبٗا مِّنۡ حَمِيمٖ

Thumme ‘inne lehum ‘alejha leshewbæn min hemimin

Pastaj, ata do të kenë kundrejt atij ushqimi edhe ujë të valë.

68

ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ

Thumme ‘inne merxhi’ahum le’ilal-xhehimi

Mandej kthimi i tyre është në xhehennem.

69

إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ

‘Innehum ‘elfew ‘aba’ehum dalline

Ata i gjetën dhe shkuan pas prindërve të tyre të humbur.

70

فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ

Fehum ‘ala ‘atharihim juhra’une

Ata u ngutën dhe shkelën hapave të tyre (pa menduar).

71

وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

We lekad delle kablehum ‘ektherul-’ewweline

Po, edhe para këtyre (popullit tënd) shumica e popujve të kaluar ishin të humbur.

72

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

We lekad ‘erselna fihim mundhirine

Ne atyre u patëm dërguar pejgamberë.