37. Safat · ajete 64–69

إِنَّهَا شَجَرَةٞ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ

‘Inneha shexheretun tehruxhu fi ‘eslil-xhehimi

Ajo është një pemë që mbin në fund të xhehennemit.

طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ

Tel’uha ke’ennehu ru’usu esh-shejatini

Pema (fruti) e saj është sikurse koka dreqërish.

فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ

Fe’innehum le’akilune minha femali’une minhal-butune

E ata do të hanë nga ajo dhe do të mbushin barqet prej saj.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبٗا مِّنۡ حَمِيمٖ

Thumme ‘inne lehum ‘alejha leshewbæn min hemimin

Pastaj, ata do të kenë kundrejt atij ushqimi edhe ujë të valë.

ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ

Thumme ‘inne merxhi’ahum le’ilal-xhehimi

Mandej kthimi i tyre është në xhehennem.

إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ

‘Innehum ‘elfew ‘aba’ehum dalline

Ata i gjetën dhe shkuan pas prindërve të tyre të humbur.