37. Safat · ajete 8–12

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٖ

La jessemma’une ‘ilal-mele’il-’a’la we jukdhefune min kulli xhanibin

Ashtu që nuk mund të përgjojnë parinë më të lartë (engjëjt më të zgjedhur), pse gjuhen me shkëndija nga të gjitha anët.

دُحُورٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ وَاصِبٌ

Duhuræn we lehum ‘adhabun we esibun

Ata janë të përzënë dhe do të kenë një dënim të përhershëm.

إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ ثَاقِبٞ

‘Illa men hatifel-hatfete fe’etbe’ahu shihabun thakibuna

Përveç atij që rrëmben vrullshëm, po atë e ndjek ylli që e djeg.

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينٖ لَّازِبِۭ

Fasteftihim ‘ehum ‘esheddu halkæn ‘em men halekna ‘inna haleknahum min tinin lazibin

Ti pra, pyeti ata (idhujtarët): a janë ata krijesë më e fortë, apo çka Ne krijuam. Ne i krijuam ata prej një balte që ngjitet.

بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ

Bel ‘axhibte we jesharune

Por ti je i habitur, e ata tallen.