إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
‘Inna kedhalike nexhzil-muhsinine
Ne kështu i shpërblejmë të mirët.
37. Safat · ajete 80–84
سورة الصّافّاتإِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
‘Innehu min ‘ibadinal-mu’uminine
Vërtet, ai ishte prej robërve tanë që janë besimtarë.
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
Thumme ‘egreknal-’aharine
E pastaj i përmbytëm në një ujë të tjerët (që nuk besuan).*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Pas përshkrimit të kënaqësive të atyre në xhenet vjen mjerimi i atyre, që do të jenë në xhehenem. Përmendet “shexheretuz Zekum” - pema e neveritur, dhe përmendja e kësaj peme që është në xhehenem dhe që prej saj do të ushqehen banuesit e tij. Kjo shkaktoi polemikë të madhe, sepse kundërshtarët u përpoqën të shërbehen me këtë pemë si të pamundshme dhe ta shpallin Muhamedin rrenacak. Si duket arabët dinin për një pemë të tillë në krahinën Tuhame, e që ishte e idhët dhe me erë shumë të keqe, pra ishte një pemë e keqe. Ka mendime se fjala është për një pemë helmuese, që copëton zorrët dhe lukthin, e ka mendime se kjo ishte pemë e panjohur. Sido që të jetë Kurani përshkruan vuajtjet dhe mjerimet e atyre, që duke mos menduar për fuqinë e të madhit Zot, ndoqën gjurmët e të humburve dhe humbën edhe vetë.
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ
We ‘inne min shi’atihi le’ibrahime
Edhe Ibrahimi ishte i grupit të tij.
إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبٖ سَلِيمٍ
‘Idh xha’e rebbehu bikalbin selimin
Kur Zotit të vet iu bind me zemër të pastër.
