37. Safat · ajete 92–98

سورة الصّافّات
92

مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ

Ma lekum la tentikune

Çka keni pra, që nuk po flitni?

93

فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ

Feraga ‘alejhim derbæn bil-jemini

Iu afrua atyre ngadalë, duke u mëshuar me të djathtën (me fuqi).

94

فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ

Fe’ekbelu ‘ilejhi jeziffune

Ata (populli) iu afruan atij me të shpejtë (sigurisht e qortuan).

95

قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ

Kale ‘eta’budune ma tenhitune

Ai (Ibrahimi) tha: "A adhuroni atë që vetë e keni gdhendur?"

96

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ

Wel-lahu halekakum we ma ta’melune

E All-llahu ju krijoi juve edhe atë që e punoni.

97

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنٗا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ

Kalu ebnu lehu bunjanæn fe’elkuhu fil-xhehimi

Ata thanë: "Ndërtojani atij një vend dhe hidheni atë në zjarr!"

98

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ

Fe’eradu bihi kejdæn fexhe’alnahumul-’esfeline

"Ata i menduan atij një kurth, kurse Ne i mposhtëm ata të nënçmuar".