37. Safat · ajete 97–100

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنٗا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ

Kalu ebnu lehu bunjanæn fe’elkuhu fil-xhehimi

Ata thanë: "Ndërtojani atij një vend dhe hidheni atë në zjarr!"

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ

Fe’eradu bihi kejdæn fexhe’alnahumul-’esfeline

"Ata i menduan atij një kurth, kurse Ne i mposhtëm ata të nënçmuar".

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

We kale ‘inni dhahibun ‘ila rabbi sejehdini

Ai tha: "Unë po shkoj aty ku më urdhëroi Zoti im, e Ai më udhëzon!"

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Rebbi heb li mine es-salihine

Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve!