37. Safat · ajete 98–103

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ

Fe’eradu bihi kejdæn fexhe’alnahumul-’esfeline

"Ata i menduan atij një kurth, kurse Ne i mposhtëm ata të nënçmuar".

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

We kale ‘inni dhahibun ‘ila rabbi sejehdini

Ai tha: "Unë po shkoj aty ku më urdhëroi Zoti im, e Ai më udhëzon!"

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Rebbi heb li mine es-salihine

Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve!

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ

Febeshshernahu bigulamin helimin

Ne e gëzuam atë me një djalë që do të jetë i butë (i sjellshëm).

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ

Felemma belega me’ahu es-sa’je kale ja bunejje ‘inni ‘era fil-menami ‘enni ‘edhbehuke fandhur madha tera kale ja ‘ebeti ef’al ma tu’umeru setexhiduni ‘in sha’el-lahu mine es-sabirine

Dhe kur arriti ai (djali) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: "O djali im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?" Ai tha: "O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të më gjesh mua, nëse do All-llahu, prej të durueshmëve!"

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ

Felemma ‘eslema we tellehu lilxhebini

E kur ata të dy iu dorëzuan urdhrit të Zotit dhe e përmbysi atë në fytyrë (në ballë).