38. Sad · ajete 61–64

قَالُواْ رَبَّنَا مَن قَدَّمَ لَنَا هَٰذَا فَزِدۡهُ عَذَابٗا ضِعۡفٗا فِي ٱلنَّارِ

Kalu rebbena men kaddeme lena hadha fezid/hu ‘adhabæn di’fæn fi en-nari

O Zoti ynë, ata thonë: "Atij që na e bëri këtë, shtoja dyfish dënimin në zjarr!"

وَقَالُواْ مَا لَنَا لَا نَرَىٰ رِجَالٗا كُنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ ٱلۡأَشۡرَارِ

We kalu ma lena la nera rixhalæn kunna na’udduhum minel-’eshrar

Dhe thonë: "Ç'ëshë që nuk po i shohim disa burra që ne i konsideronim prej të këqijve".

أَتَّخَذۡنَٰهُمۡ سِخۡرِيًّا أَمۡ زَاغَتۡ عَنۡهُمُ ٱلۡأَبۡصَٰرُ

‘Attehadhnahum sihrijæn ‘em zagat ‘anhumul-’ebsaru

E që i kemi pas marrë ata në tallje, a mos na u ka larguar shikimi prej tyre?

إِنَّ ذَٰلِكَ لَحَقّٞ تَخَاصُمُ أَهۡلِ ٱلنَّارِ

‘Inne dhalike lehekkun tehasumu ‘ehli en-nari

Kjo armiqësi ndërmjet banuesve të zjarrit është e vërtetë.